در برابر چشمان تو
سخن گفتن دشوار است
دستانت آرامش
آغوشت مهربانی
و یک دنیا حرف نگفته
کنار شومینه اتاق
خود را گرم میکند
دلتنگی میآورد چشمانت
شب بهانه گیر توست
و من سالها انتظار را
با فرقون جا به جا میکنم

صدای تو مخی عقربه های ساعت
سورئال نوشته های تو را زنده میکند
از بطن ورق های مچاله ای که به زمین انداخته ام
یکی یکی بیرون می‌آیند
و در برابرم قد میکشند
آن روزها گذشته اند
و اکنون
مهربانی ره صد ساله گرفته است
صد ساله های دور
صد ساله های نزدیک

+++++++++++++++++

+++

زمستان سردی است ...هوا نیمه تاریک است



ابرهای سیاه جلوی سپیدی آسمان را گرفته اند !





باران و برف نمی بارد ...



اما سوز باد مثل زوو زه ی گرگ می ماند و سوز و سرمایی که



از لای پنچرها و در به درون اتاق می رسد ...




غمگینم ... نمیدانم چرا ...



شاید سردی هوا دلم را سرد و بی روح کرده است !



در آن گوشه آتشی روشن کرده ام ....اما ...



آتش هم نمیتواند قلب یخ زده ام را باز کند



از پنچره بیرون را تماشا میکنم



یاد روزهای خوبی می افتم !!! که باهم میخندیدیم ،



آه میفهمم ... دلیل سردی روح و بدنم را ...



نبودن تو و گرمای عشقت مرا سرد کرده است



بـــرگـــــرد بـــی تـــو غـمـگـیـنـم ...

آنقدر دوستت دارم

که هر چه بخواهی همان را بخواهم

اگر بروی شادم

اگر بمانی شادتر

تو را شاد تر می خواهم

با من یا بی من

بی من اما

شادتر اگر باشی

کمی

- فقط کمی -

ناشادم

و این همان عشق است

عشق همین تفاوت است

همین تفاوت که به مویی بسته است

و چه بهتر که به موی تو بسته باشد

خواستن تو تنها يک مرز دارد

و آن نخواستن توست

و فقط يک مرز ديگر

و آن آزادي توست

تو را آزاد مي خواهم