اين تپانچه پرقدرت توسط كارخانه Magnum Research طراحي و توسط رژيم اشغالگر اسرائيل ، بهينه سازي شده است. اين سلاح كمري علاوه بر داشتن قدرتي فوق العاده ، از مكانيزم منحصر به فردي بهره مي گيرد. عمده سلاح هاي كمري ، از گلنگدن مورس كوتاه استفاده مي كنند. درحالي كه عملكرد گلنگدن اين سلاح ، توسط فشار گاز باروت صورت مي گيرد. درواقع مكانيزم گلنگدن اين سلاح ، از تفنگ M-16 اقتباس شده است. مزيت اين نوع گلنگدن در اين است كه مي توان از فشنگ هاي بسيار قدرتمندي استفاده كرد كه قبلآ تنها توسط رولورها قابل شليك بودند.
اين سلاح ، در سه مدل ساخته شده است كه عبارتند از:

Mark I : توليد اين مدل متوقف شده است.اين مدل داراي قاب آلومينيومي بوده و قادر به شليك گلوله هاي كاليبر 375/0 مگنوم و 44/0 است.

Mark VII : توليد اين مدل نيز متوقف شده است. اين مدل داراي لوله 6 يا 10 اينچي (152 يا 254 ميليمتري) بوده و قادر به شليك گلوله هاي 44/0 مگنوم مي باشد.

Mark XIX : اين مدل قادر به شليك گلوله هاي كاليبر 375/0 مگنوم ، 44/0 مگنوم و 50/0 مي باشد. كارخانه سازنده اين سلاح ، كاليبر 44/0 مخصوص Cor-Bon و 50/0 AE را نيز براي آن درنظر گرفته است. ولي تاكنون هيچ تپانچه اي را با دو كاليبر ذكر شده در آخر توليد نكرده است. براي تعويض كاليبر سلاح ، كافي است لوله و مكانيزم تغذيه ان را با نوع مورد نظر تعويض كنيد. طبق يك نظرسنجي ، محبوب ترين لوله هاي مورد استفاده در اين سلاح ، انواع 6 اينچي هستند. تمامي اين لوله ها ، مجهز به زائده اي مي باشند كه براي نصب دوربين درنظر گرفته شده است.
به علت استفاده از گلوله هاي حجيم و پرقدرت در اين سلاح ، ظرفيت خشاب آن كمي كاهش پيدا كرده است. ظرفيت خشاب اين سلاح در كاليبر 375/0 مگنوم 9 تير ، در كاليبر 44/0 مگنوم 8 تير و در كاليبر 50/0 AE معادل 7 تير مي باشد. براي مقايسه ، بد نيست بدانيد ظرفيت خشاب سلاح كمري SIG-Sauer P226 ، معادل 16 تير است. صنايع اسلحه سازي اسرائيل (IMI) ، گونه مشابه اين سلاح را با نام Jericho 941 طراحي كرده است كه البته تنها در ظاهر به Desert Eagle شباهت دارد. گلنگدن اين مدل ، از نوع مورس كوتاه و ماشه آن دوزمانه مي باشد. شباهت ديگر اين بچه عقاب (!!!) با نمونه هاي اصلي ، گلوله هاي بكار رفته در آن با كاليبر 41/0 يا 41/0 AE است. همچنين مي توان گلوله هاي 9 ميليمتري Luger را

تپانچه High Power كه به اختصار HP گفته مي شود ، يكي از شاهكارهاي آقاي برونينگ محسوب مي شود. اين تپانچه ، در سال 1925 طراحي و در سال 1927 ، به ثبت رسيده است.طرح اين سلاح ، توسط كارخانه FN Herstal خريداري شده و براي اعمال چند بهينه سازي جزئي ،‌ به طراح بلژيكي آقاي دودن سايو سپرده شد. طرح نهايي اين سلاح در سال 1935 تكميل و به عنوان اسلحه سازماني نيروهاي مسلح بلژيك پذيرفته شد. اين مدل به «مدل 1935» معروف شد. همچنين پليس كشورهاي كانادا ، استراليا و انگليس نيز اين تپانچه را به عنوان اسلحه سازماني خود پذيرفتند. سلاح كمري HP برونينگ ، تنها سلاحي است كه توسط هر دو طرف درگير در جنگ جهاني دوم به كار گرفته شد. آلمانها ، از برونينگ هاي HP توليد شده در بلژيك اشغالي و متفقين از برونينگ توليد شده در كانادا استفاده مي كردند. پليس و ارتش بلژيك ، كماكان از اين سلاح استفاده مي كنند كه اين امر ، آن را به مسن ترين سلاح كمري (بعد از كلت 45/0) تبديل كرده است. ماشه اين سلاح همانند كلت 45/0 ، از نوع يك حالته و مكانيزم گلنگدن آن از نوع مسلح شونده با فشار مستقيم گاز باروت است.
اسلايد گلنگدن اين سلاح ، در هنگام عقب آمدن با لوله درگير شده و پس از عقب كشيدن لوله ، آن را قفل مي كند. چخماق اين سلاح ، به صورت يك تكه ساخته شده است. مكانيزم ايمني اين سلاح كه در سمت چپ بدنه آن تعبيه شده ، ماشه و چخماق را قفل مي كند. مدل هاي قديمي ، داراي مگسك جلويي ثابت و شكاف درجه عقبي تنظيم شونده از 50 تا 100 متر بودند. بعضي از مدل هاي پيشين به زائده هايي مجهزند كه بر روي قبضه و بدنه سلاح تعبيه شده و براي نصب يك قنداق جدا شونده و يدكي پيش بيني شده است. برونينگ HP ، اولين سلاح كمري ارتشي با ظرفيت خشاب بالا (1+13) محسوب مي شود.

تپانچه Tokarev TT-33 ، ساخت شوروي
ارتش سرخ شوروي در دهه 1920 ميلادي ، عملآ فاقد يك سلاح كمري نيمه اتوماتيك كارآمد بود. در آن زمان ارتش شوروي ، عمدتآ از سلاح هاي كمري مازور C96 و رولور Nagant M1895 استفاده مي كرد و به دنبال سلاحي بود تا آن را جايگزين اين دو سلاح تقريبآ قديمي كند. تا سال 1930 ، ارتش شوروي تپانچه هاي متفاوتي را آزمايش كرد تا نهايتآ طرح تپانچه ساخت آقاي Fedor Tokarev ، مورد پسند سران ارتش واقع گرديد. تا سال 1933 ، ارتش شوروي تعداد زيادي از اين تپانچه را آزمايش كرد تا اينكه توليد مدل بهينه سازي شده آن در سال 1934 تآييد شد. تا سال 1941 ، تعداد 600 هزار از اين قبضه با نام TT-33 ساخته و به ارتش شوروي تحويل داده شد.
در طول جنگ ، اصلاحات اندكي بر روي اين سلاح انجام شد تا هزينه توليد آن كاهش يابد. خط توليد اين سلاح در خاك شوروي و در سال 1952 ، رسمآ تعطيل شد و سلاح 9 ميليمتري ماكاروف PM جانشين آن شد (البته ارتش شوروي تا سال 1960 و پليس شوروي تا سال 1970 ، از اين سلاح استفاده مي كردند). در دهه 1950 ، جواز ساخت اين سلاح به چند كشور عضو پيمان ورشو و ديگر هم پيمانان شوروي مانند مجارستان ، لهستان ، يوگوسلاوي ، چين و كره شمالي صادر شد. عمده تپانچه هاي ارتشي توكارف مدل TT ، در كاليبر 62/7 ميليمتر ساخته شده اند. ولي انواع صادراتي آن ، با كاليبر 9 × 19 ميليمتري و با ضامن انصراف از شليك ارائه شده اند.
سلاح توكاروف ، يك سلاح قابل اعتماد و ساده است. برد و كشندگي آن كافي و نگهداري و نظافت آن آسان مي باشد. تنها نقطه ضعف آن ، همانا نبود ضامن انصراف از شليك در آن است. همچنين قبضه آن كمي بددست مي باشد. اين سلاح از گلنگدن با عقب نشيني كوتاه بهره مي برد. سيستم تغذيه فشنگ آن ، از سلاح Colt M1911 اقتباس شده تا در هزينه هاي توليد آن صرفه جويي شود. ماشه آن ، از نوع يك زمانه است و فاقد هرگونه ضامن مي باشد. چخماق و متعلقات آن به صورت يك تكه ساخته شده كه اين امر ، باز و بسته كردن و نظافت سلاح را راحت تر مي كند.
مشخصات فني:
كاليبر: 25 × 62/7 (63/7 مازور)
مكانيزم ماشه: يك مرحله اي
طول سلاح: 116 ميليمتر
وزن سلاح خالي: 910 گرم
ظرفيت خشاب: 8 تير

تپانچه برتا FS92 بدون شک یکی از بهترین سلاح های کمری دنیا به شمار می رود چرا که بیش از 20 کشور جهان آن را بعنوان سلاح کمری ارتش و نیروی پلیس خود برگزیده اند. این تپانچه در ارتش آمریکا با نام M9 شناخته می شود. مدل 90TOW نمونه بهینه سازی شده FS92 شناخته می شود. در این مقاله به تحلیل این تپانچه می پردازیم:

قاب:
قاب این تپانچه از نو طراحی شده و ورود صحیح گلوله به خزانه و خروج بی دردسر پوکه را باعث می شود. سطح داخلی کاملا صاف و سیقلی است. در فضای داخلی قاب و در نزدیکی پین باز و بسته کردن سلاح، یک جاذب ضربه فنری و فلزی تعبیه شده که در هنگام عقب نشینی آلات متحرک در زمان شلیک از شدت عقب نشینی می کاهد.
این قطعه با جذب ضربه دریافت شده و پخش و خنثی سازی آن باعث افزایش عمر قطعات می شود.
حافظ ماشه بصورت گرد ساخته شده تا با انگشت تیرانداز بهتر چفت شود.

ریل نصب وسایل جانبی:
این ریل در قسمت زیرین و جلویی لوله تعبیه شده و بخشی از بدنه سلاح است. شما می توانید انواع چراغ قوه و لیزر را به این ریل نصب کنید. در زمانی که هیچ وسیله ای به ریل متصل نیست یک پوشش مخصوص بر روی آن قرار می گیرد تا از آسیب رسیدن به آن جلوگیری و خارج کردن سلاح از غلاف را تسهیل کند.
ریل مذکور به روش ماشین کاری بوجود آمده است.


اسلاید آناتومیک:
بدنه و اسلاید این سلاح طوری طراحی شده است تا خارج کردن آن از غلاف بدون مشکل انجام شود. شیارهای طولی ایجاد شده بر روی قاب گلنگدن باعث تسهیل عمل مسلح کردن سلاح و بکارگیری آسان تر ضامن آن شده است. ضامن رها کننده گلنگدن از نو طراحی شده تا با خطوط اسلاید و بدنه هماهنگ باشد.
تمامی قطعات فلزی از جمله ضامن (در صورت وجود)، پین باز و بسته کردن و ضامن رها کننده گلنگدن با ماده ای به نام Bruniton پوشیده شده اند تا از خوردگی و اصطکاک نا خواسته قطعات جلوگیری شود.

قبضه ارگونومیک:
پوشش قبضه این مدل یک تکه ساخته شده است تا نصب و تعویض آن آسان تر انجام شود. برای افرادی که دست کوچک تری دارند نوعی قبضه باریک تر موجود است. قسمت پشتی قبضه بصورت منهنی ساخته شده تا با دست تیرانداز بهتر چفت شود. در کل این قبضه طوری ساخته شده تا حتی در شرایط مرطوب به بهترین شکل در دست تیرانداز قرار گیرد.

ناوهای هواپیمابر کلاس نیمیتز از جمله بزرگترین شماورهای جهان هستند که نماد قدرت نیروی دریایی ایالات متحده محسوب میشوند. به جرات میتوان گفت قدرت هرکدام از این ناوها به تنهایی بیشتر از قدرت کل نیروی هوایی بسیاری از کشورهاست. هر کدام از 10 ناو ساخته شده توسط 12 شناور دیگر تشکیل یک گروه تهاجمی CSG را میدهند و این امر نیروی دریایی ایالات متحده را به قدرت شکست ناپذیر و مسلط (توصیف نویسنده!) آبهای جهان تبدیل کردهاست.
شمارهگذاری بدنهی ناوهای این کلاس به صورت متوالی صورت گرفته و از CVN 68 شروع شدهاست. بخش CV عبارت CVN بیانگر دستهای از شناورهای نظامی یعنی ناوهای هواپیمابر است و حرف N بیانگر کلمهی Nuclear و نشاندهندهی اتمی بودن پیشران ناو است. عدد 68 نیز بیانگر این است که ناو شصت و هشتمین CV یا ناو هواپیمابر ساختهشدهاست.
اولین ناو این کلاس یعنی Nimitz "CVN-68" در سال 1975 وارد خدمت شد و دهمین و آخرین ناو این کلاس توسط شرکت Northrop Grumman Newport News ساختهشدهاست و در سال 2009 به نیروی دریایی ایالات متحده خواهد پیوست. ساخت Bush در سال 2007 آغاز شده و در ساخت آن از آخرین تکنولوژیها استفاده شده که از جملهی آنها میتوان به سیستم جستجوی راداری چندگانهی جدید، رادار جستجوی حجمی "radarvol[!] search " معماری متن باز شبکه اطلاعاتی "information network"open architecture اشاره کرد؛ همچنین تعداد خدمهی مورد نیاز در این ناو تا حد قابل توجهی کاهش یافته است. البته در ساخت Ronald Reagan نیز هزینهها تا حد زیادی کاهش یافتهبود و از تکنولوِژیهای جدیدی استفاده شده بود اما این فاکتورها در Bush بیشتر رعایت شدهاند.

در یک سمت جنگنده چند منظوره اف 15 معروف به ایگل(عقاب) ساخت شرکت هواپیماسازی مک دانل داگلاس شرکتی که جنگنده معروف فانتوم-اف4 از محصولات اوست . در طرف مقابل جنگنده روسی سوخو 27 با نام غربی فلانکر ساخت شرکت سوخوی و طراحی بنام(میخائیل سیمنف)

راحی YAK-130 به اواخر دهه 80 باز میگردد.
در سال 93 يك قرارداد همكاري بين ياكولوف از روسيه و شركت آئروماكي از ايتاليا به امضا رسيد.اولين پرواز اين هواپيما در 25 آوريل سال 96 در مركز آزمونهاي پروازي ژوكوفسكي توسط سر خلبان آزمايشگر "آندره سينيتسين" انجام شد.در ادامه شركت ايتاليايي از پروژه جدا شد و گونه ايتاليايي آن M-346 نام گرفت.

YAK-130 در سال 2002 به عنوان برنده طرح جت آموزشي رزمي پيشرفته روسيه براي جايگزيني L-29 و L-39 انتخاب شد كه نيرو هوايي به 200 فروند از آن احتياج داشت و اولين اسكادران هاي اين هواپيما از سال 2006 به نيرو هوايي روسيه پيوستند.

اين هواپيما مي تواند با زاويه حمله 42 درجه به پرواز ادامه داده و مانورهايي در محدوده 8G+ تا 3G- را بدون مشكل انجام دهد .البته مدلهاي ديگري از اين هواپيما مانند مدل ناو نشين ،هواپيماي سبك وزن شناسايي و ... نيز در دست طراحي است.

هواپيماي yAK-130 با طرح كلاسيك بال پش گرا و دم تك باله از مواد آلياژ سبك وزن و همچنين سطوح كنترل فيبر كربن ساخته شده است. زرهي از جنس كولار نيز از قسمتهاي مهم هواپيما حفاظت مي كند كه با توجه به مآموريت اين جنگنده كه شامل پشتيباني نزديك هوايي نيز مي شود لازم به نظر مي رسد.بدنه اين هواپيما براي عمر خدمتي 30 سال طراحي شده كه شامل 10 هزار ساعت پرواز و 20 هزار فرود مي شود.

اين هواپيما داراي 6 آويز تسليحات زير بال و دو لانچر موشك هوا به هوا در نوك بال و يك آويز نيز در قسمت زير بدنه است.توانايي حمل بار اين هواپيما 3000كيلو گرم است.ساختار باز مجموعه اويونيكي YAK-130 اجازه استفاده از گستره وسيعي از تسليحات شامل موشكهاي هوا به هواي R-73، AIM-9L و Magic 2 ، موشكها ي هوابه زمين AGM-65 ، Vikhr ،Kh-25 ML و انواع بمبهاي هدايت شونده و سقوط آزاد روسي و راكتها را مي دهد. توپ اين هواپيما از نوع GSh-301 با كاليبر 30 و همچنين غلاف توپ GSh-23 است.

موتور توربوفن اين هواپيما از نوع Al-222-25 است.مخازن سوخت داخلي شامل دو مخرن داخل بال و يك مخزن در بدنه مركزي است كه مي تواند در مجموع 1750 كيلوگرم سوخت حمل نمايد.

بزرگوار چطور میشه عکس گذاشت؟

هواپیمای به این بزرگی فقط یدونه بمب انداخت..! خسیس.