2 دیدگاه
22 
ديدگاه
دنبالر یک میکروبلاگ چند رسانهای است که کاربران آن میتوانند یک ارسال با طول 1000 کاراکتر بهمراه تصویر، ویدئو، لینک و فایل داشته و با دنبال کردن کاربرانِ شبکه، افکار و نظرات خود را با سایرین به اشتراک بگذارند. گروهها، کارمندان، همکاران و انجمنها با ایجاد یک گروه عمومی یا خصوصی قادر به ارتباط با یکدیگر و اطلاع رسانی بوده و به کمک تکنولوژی RSS میتوانند تازه ترینهای شبکه را پیگیری نمایند. دنبالر توسط هر وسیلهی متصل به اینترنت از جمله تلفن همراه دنبالپذیر بوده و امکان ارسال پست توسط پیامک (SMS) را دارا میباشد!
جزئیات گروه| شناسه | 226 |
| وضعیت |
فعال - گروه ویژه - بدون مالک |
| دسترسی |
گروه عمومی - ارسال توسط اعضا |
| ارسال | 1536 پست |
| عضو | 293 کاربر |
| طرفدار | 25 کاربر |
رتبه گروه| بر مبنای تعداد کاربر | رتبه 108 |
| بر مبنای تعداد هوادار | رتبه 148 |
| بر مبنای تعداد ارسال | رتبه 69 |
Smile
این ارسال را بازنشر کرده است.
yase kabud
این ارسال را بازنشر کردهاند.
yase kabud
این ارسال را بازنشر کرده است.
این ارسال را بازنشر کرده است.
یک بار هم نشد حرمت موی سفید ما را بشکند یا بی سوادی ما را به رخمان بکشد. هر وقت وارد اتاق می شدم، نیم خیز هم که شده، از جاش بلند می شد. اگر بیست بار هم می رفتم و می آمدم، بلند می شد.
می گفتم: علی جان، مگه من غریبه هستم؟ چرا به خودت زحمت می دی؟ می گفت: « احترام به والدین، دستور خداست». یک روز که خانه نبودم، از جبهه آمده بود. دیده بود یک مشت لباس نشسته گوشه ی حیاطه، همه را شسته بود و انداخته بود روی بند. وقتی رسیدم، بهش گفتم: الهی بمیرم برات مادر، تو با یک دست، چطوری این همه لباس رو شستی؟ گفت: « اگه دو دست هم نداشتم، باز وجدانم قبول نمی کرد من اینجا باشم و تو، زحمتِ شستنِ لباس ها را بکشی! » 
کتاب: نماز، ولایت، والدین، ص 83 »»»»»»»»»»»(رسماخاکتوسر من فقط !!!که گاهی یادم میره به بزرگترم احترام بزارم) 
این ارسال را بازنشر کرده است.
یکی از شهدا در وصیتنامهاش خطاب به پدرش نوشته بود: بابا راضی نیستم بعد از شهادتم برای من مجلس ختم بگیری، چون شما اهل خمس دادن نیستی و من هم دوست ندارم با پول خمس نداده برای من مجلس گرفته شود حجتالاسلام علیرضا پناهیان 
این ارسال را بازنشر کردهاند.
شــِــیـــــدآ
توی بحبوحه عملیات یکدفعه تیربار ژسه از کار افتاد! گفتم: چی شد؟ پسر گفت: «شلیک نمی کنه. نمی دونم چرا؟» وارسی کردیم، تیربار سالم بود. دیدیم انگشت سبابه پسر، قطع شده؛ تیرخورده بود و نفهمیده بود! با انگشت دیگرش شروع کرد تیراندازی کردن. بعد از عملیات دیدیم ناراحته. انگشتش را باندپیچی کرده بود. رفتیم بهش دلداری بدیم. گفتیم شاید غصّه انگشتشو می خوره؛ بهش گفتیم: بابا، بچه ها شهید می شن! یک بند انگشت که این حرف ها رو نداره! گفت: «ناراحت انگشتم نیستم؛ از این ناراحتم که دیگه نمی تونم درست تیراندازی کنم!» کتاب نوجوان / مجموعه آسمان مال آن هاست/ ص66
این ارسال را بازنشر کردهاند.
شــِــیـــــدآ
این ارسال را بازنشر کرده است.
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
شهید داریوش رضایی نژاد/شهید علم هسته ای /در کنار دخترش
14 سال و 11 روز و 1 ساعت و 7 دقيقه قبلدیگر برنمیگردی
14 سال و 11 روز و 1 ساعت و 5 دقيقه قبلاین، مثلِ روزْ روشن است....