سیاه مشق های یک دیوانه

یاورهمیشه مؤمن

در سیاه مشق های یک دیوانه

هرچند نمیدانم خواب هایت را با که شریک میشوی اما هنوز شریک تمام بیخوابی های من تویی !

ديدگاه

4

14 سال و 7 ماه و 26 روز و 7 ساعت و 1 دقيقه قبل

یاورهمیشه مؤمن

در سیاه مشق های یک دیوانه

چشمانت هستی ام را به دار می کشند روحم را تا کجا می برند چشمانت زندان تاریکیست سیه چشمانت از محبس چشمانت رهایم کن

ديدگاه

3

14 سال و 7 ماه و 27 روز و 3 ساعت و 17 دقيقه قبل

یاورهمیشه مؤمن

در سیاه مشق های یک دیوانه

دستمال خیس آرزوهایم را فشردم ، همین سه قطره چکید : با ، من ، بمان .

ديدگاه

4

14 سال و 7 ماه و 27 روز و 9 ساعت و 12 دقيقه قبل

یاورهمیشه مؤمن

در سیاه مشق های یک دیوانه

درسته دلت از سنگه ولی اشکال نداره ، آخه من هنوز بت پرست موندم !

ديدگاه

5

14 سال و 7 ماه و 27 روز و 14 ساعت و 3 دقيقه قبل

یاورهمیشه مؤمن

در سیاه مشق های یک دیوانه

ای کسانی که مامور دفن من هستید ، گوش فرا دهید : تابوت مرا در جای بلندی قرار دهید ، تا باد بوی مرا به سرزمین عاشقان ببرد ، چشمان مرا باز بگذارید ، تا همه بدانند که #چشمان من در آرزوی دیدن گل باغ دلم چقدر #حسرت کشیدند ، دستان مرا از #تابوت بیرون بگذارید ، تا همه بدانند که دستان من به #معبود خویش نرسیده ، روی مرا با پارچه ی سیاهی بپوشانید ، تا همه بدانند که روزهای من در سیاهی گذشته است ، و روی قبر من یک تکه یخ بگذارید ، تا وقتی آب می شود ، احساس کنم که معبودم دارد برایم #اشک می ریزد .

ديدگاه

2

14 سال و 7 ماه و 29 روز و 5 ساعت و 7 دقيقه قبل

یاورهمیشه مؤمن

در سیاه مشق های یک دیوانه

پرسید کدام راه نزدیک تر است ؟ گفتم به کجا ؟ گفت به خلوتگه دوست ، گفتم مگر تو فاصله ای میبینی بین آنکس که دل ما همه منزلگه اوست !

ديدگاه

2

14 سال و 7 ماه و 30 روز و 3 ساعت و 46 دقيقه قبل

یاورهمیشه مؤمن

در سیاه مشق های یک دیوانه

امروز یاد عباس (ع) افتادم میدونید کی؟وقتی که اومدم دنبالر میخواستم تو گروه بازی با کلمات کامنت بذارم .دیدم #عباس و #آب رو نمیشه از هم جدا کرد حتی حتی زمانی که دودست عباس بریده باشه .دیدم مردی و مردانگی رو هم نمیشه از عباس جدا کرد نا خوداگاه یاد گرمای طاقت فرسا افتادم تشنگی ....تشنگی..تشنگی ...عطش عطش عطش وای که عباس (ع) تو یه کلمه خلاصه نمیشه ..ای به فدای لب عطشانت ...

ديدگاه

4

14 سال و 8 ماه و 22 ساعت و 36 دقيقه قبل

یاورهمیشه مؤمن

در سیاه مشق های یک دیوانه

برای رسیدن به توست که پرواز میکنم ، نکند قفس باشی !

ديدگاه

5

14 سال و 8 ماه و 1 روز و 2 ساعت و 17 دقيقه قبل

یاورهمیشه مؤمن

در سیاه مشق های یک دیوانه

سالها پرسیدم از خود کیستم ؟ / آتشم ؟ شورم ؟ شرارم ؟ چیستم ؟ / دیدمش امروز و دانستم اکنون / او به جز من ، من به جز او نیستم .

ديدگاه

3

14 سال و 8 ماه و 1 روز و 2 ساعت و 28 دقيقه قبل

یاورهمیشه مؤمن

در سیاه مشق های یک دیوانه

نقاش نیستم ! اما تمام لحظه های بی تو بودن را درد میکشم .

ديدگاه

5

14 سال و 8 ماه و 1 روز و 2 ساعت و 37 دقيقه قبل

یاورهمیشه مؤمن

در سیاه مشق های یک دیوانه

دلم می سوزد از باغی که می خشکد ز بی آبی ، نه دیداری ، نه دلداری ، نه دستی بر سر یاری ، مرا آشفته می سازد چنین آشفته بازاری .

ديدگاه

6

14 سال و 8 ماه و 1 روز و 3 ساعت و 6 دقيقه قبل

یاورهمیشه مؤمن

در سیاه مشق های یک دیوانه

من از چشمان خود آموختم رسم محبت را ، که هر عضوی به درد آید ، به جایش دیده میگرید .

ديدگاه

4

14 سال و 8 ماه و 1 روز و 23 ساعت و 36 دقيقه قبل

یاورهمیشه مؤمن

در سیاه مشق های یک دیوانه

زمانی کوه بودم ! حالا دیگر آدم شده ام ، می رسیم به هم ؟

دیدگاه

4

14 سال و 8 ماه و 2 روز و 30 دقيقه قبل

یاورهمیشه مؤمن

در سیاه مشق های یک دیوانه

چشمانم خسته است و نبض ذهنم افتاده ، کاش نگاهت یک قدم نزدیک تر بود !

ديدگاه

2

14 سال و 8 ماه و 2 روز و 1 ساعت و 45 دقيقه قبل

یاورهمیشه مؤمن

در سیاه مشق های یک دیوانه

خرابتم ، نذار هرکی از کنار ما رد میشه ، بگه این خراب شده مال کیه !

3 ديدگاه

2

14 سال و 8 ماه و 4 روز و 9 دقيقه قبل

شناسه	706
وضعیت	فعال - گروه عادی - بدون مالک
دسترسی	گروه عمومی - ارسال توسط مدیر
موضوع	روزنوشت و شخصی
ارسال	443 پست
عضو	84 کاربر
طرفدار	5 کاربر

بر مبنای تعداد کاربر	رتبه 452
بر مبنای تعداد هوادار	رتبه 457
بر مبنای تعداد ارسال	رتبه 176

جهت عضويت در Donbaler و دنبال کردنِ سیاه مشق های یک دیوانه تمايل داريد ؟!

جزئیات گروه

رتبه گروه

کاربران گروه

مدیران گروه

برچسب‌های کاربری

هرچند نمیدانم خواب هایت را با که شریک میشوی اما هنوز شریک تمام بیخوابی های من تویی !

چشمانت هستی ام را به دار می کشند روحم را تا کجا می برند چشمانت زندان تاریکیست سیه چشمانت از محبس چشمانت رهایم کن

دستمال خیس آرزوهایم را فشردم ، همین سه قطره چکید : با ، من ، بمان .

درسته دلت از سنگه ولی اشکال نداره ، آخه من هنوز بت پرست موندم !

پرسید کدام راه نزدیک تر است ؟ گفتم به کجا ؟ گفت به خلوتگه دوست ، گفتم مگر تو فاصله ای میبینی بین آنکس که دل ما همه منزلگه اوست !

برای رسیدن به توست که پرواز میکنم ، نکند قفس باشی !

سالها پرسیدم از خود کیستم ؟ / آتشم ؟ شورم ؟ شرارم ؟ چیستم ؟ / دیدمش امروز و دانستم اکنون / او به جز من ، من به جز او نیستم .

نقاش نیستم ! اما تمام لحظه های بی تو بودن را درد میکشم .

دلم می سوزد از باغی که می خشکد ز بی آبی ، نه دیداری ، نه دلداری ، نه دستی بر سر یاری ، مرا آشفته می سازد چنین آشفته بازاری .

من از چشمان خود آموختم رسم محبت را ، که هر عضوی به درد آید ، به جایش دیده میگرید .

زمانی کوه بودم ! حالا دیگر آدم شده ام ، می رسیم به هم ؟

چشمانم خسته است و نبض ذهنم افتاده ، کاش نگاهت یک قدم نزدیک تر بود !

خرابتم ، نذار هرکی از کنار ما رد میشه ، بگه این خراب شده مال کیه !