پسرک با عجله از کنار او گذشت، اما چند قدم جلوتر پایش به چیزی گیر کرد و افتاد. تمام خرت و پرت هایش پخش زمین شد. او مکثی کرد و بعد ناخودآگاه نشست و به پسرک در جمع کردن وسایلش کمک کرد....

هر دو از مدرسه بر می گشتند و مسیرشان یکی بود. در راه با هم آشنا شدند و گپ زدند. فهمید نام پسرک بیل است عاشق بازی های کامپیوتری است و اخیرا بهترین دوستش با او قهر کرده است.

سال ها گذشت و دوستی شان ادامه یافت. روز فارغ التحصیلی از دبیرستان ، بیل به او گفت: « روزی که با هم آشنا شدیم یادت هست. می دانی چرا آن همه خرت و پرت همراهم بود؟ آن روز کشوی میزم را خالی کرده بودم تا مزاحم کسی نباشم. با تصمیمی که گرفته بودم دیگر قرار نبود به مدرسه برگردم.

اوضاع خانه خراب، تنها دوستم را از دست داده بودم و احساس می کردم بدترین آدم روی زمین هستم. هیچ امیدی برایم باقی نمانده بود ... وقتی تو کتاب هایم را از زمین جمع کردی داشتی جانم را نجات می دادی ... می دانی ... می خواستم به خانه بروم و خودکشی کنم ... همراهي و بودن تو مرا نجات داد، اگر چه خودت نيز نميدانستي »

" کلید در بسته باش، امید قلب شکسته باش "

"رابرت داینس زو " قهرمان مشهور گلف آرژانتین زمانی در یک مسابقه مبلغ زیادی پول برد. در پایان مراسم و پس از گرفتن جایزه زنی به سوی او دوید و با التماس و زاری گفت که فرزندش مریض است و برای درمان او هیچ پولی ندارد. قهرمان گلف، بی درنگ تمام پول را به زن داد . يك هفته بعد يكي از ...

مقامات انجمن گلف به رابرت گفت که او ساده لوحی کرده و آن زن اصلا بجه مریضی نداشته که هیچ، حتی ازدواج هم نکرده است .

رابرت با خوشحالی گفت: " پس خدا را شکر که هیچ کودک مریض و در حال مرگی در کار نبوده است " !

گویند روزی دزدی در راهی، بسته ای یافت که در آن چیز گرانبهایی بود و دعایی نیز پیوست آن بود.

آن شخص بسته را به صاحبش برگرداند.

او را گفتند: چرا اینهمه کالا را از دست دادی؟

گفت: صاحب مال، عقیده داشت که این دعا، مال او را حفظ می‌کند و من دزد مال او هستم، نه دزد دین. اگر آن را پس نمی دادم و عقیده صاحب مال، خللی می یافت، آن وقت من دزد باورهای او نیز بودم و این کار دور از انصاف است.

کشف الاسرار

مردی کنار بیراهه ای ایستاده بود و ابلیس را دید که با انواع طنابها به دوش درگذر است...

کنجکاو شد و پرسید: ای ابلیس ، این طنابها برای چیست؟

جواب داد: برای اسارت آدمیزاد.

طنابهای نازک برای افراد ضعیف النفس و سست ایمان ،

طناب های کلفت هم برای آنانی که دیر وسوسه می شوند.

سپس از کیسه ای طناب های پاره شده را بیرون ریخت و گفت:

اینها را هم انسان های باایمان که راضی به رضای خدایند و اعتماد به نفس داشتند، پاره کرده اند و اسارت را نپذیرفتند.

مرد گفت طناب من کدام است ؟

ابلیس گفت : اگر کمکم کنی که این ریسمان های پاره را گره زنم،
خطای تو را به حساب دیگران می گذارم …

مرد قبول کرد .

ابلیس خنده کنان گفت :

عجب ، با این ریسمان های پاره هم می شود انسان هایی چون تو را به بندگی گرفت ! ! !

سارا : (

من که خودم همیشه این رو با صدای درونم تکرار میکنم جواب داده

خداوند از فرشته ها خواست تا به زمین برن و دلیل پیشرفت انسانها رو به فهمند.

فرشنه ها نزدیک زمین توی ابرها نشستند تا دلیلش رو بفهمند.

یکی از فرشته ها گفت: مسلمه..این عقل انساتهاست که باعث پیشرفت میشه..

اون یکی گفت:عقل بدون تفکر فایده نداره.پس تفکر مهمتره.

یکی دیگه گفت: تخیل انسانه باعث پیشرفت میشه..

همین طور مشغول صحبت بودن و به هیچ نتیجه ای هم نمیرسیدن..تا اینکه یک صدای شنیدن..

یک ادم از اون پایین اونها رودیده بود..

درحالی که سرش رو بالا کرده بود..فریاد می زد...شما چه جوری رفتید اون بالا.؟..دارین چی کار میکنید؟...اصلا چی هستید..؟

فرشته ها مونده بودن که چیکار کنن.

اون ادم رفت چند تا سنگ اورد به طرفشون پرت کرد..تا ببینه اونا چی هستن.

با خودش فکر کرد که فایده ای نداره..رفت بالای بلند ترین کوه اون اطراف تا ببینه فرشته ها چه جوری رفتن بالا...

....تصمیم گرفت تا یک راهی برای پرواز کردن یاد بگیره..

یکی از فرشته ها گفت..من دلیلش رو فهمیدم...بریم تا به خدا بگیم...

فرشته ها که قدرت ادم ها رو نداشتن فقط تونستن 3 تا جمله که فکر میکردن باعث شروع پیشرفت انسانها میشه رو برا خدا ببرن.

در حالی که اصلا معنی سوال کردن رو بلد نبودن این 3 تا جمله رو برا خدا بردن.

(چه جوری.؟.چرا..؟چی هستید؟)

روزي در جنگلي كلاغي در تمامي طول روز بر روي شاخه درختي نشسته بود و هيچ كاري انجام نمي داد.

خرگوش كوچكي او را ديد و از او پرسيد: "آيا من هم مي توانم مانند تو تمام روز را در گوشه اي بنشينم و هيچ كاري انجام ندهم؟".

كلاغ پاسخ داد: "البته، چرا نه".

خرگوش هم زير همان درخت نشست و استراحت خود را آغاز كرد.

ناگهان سرو كله روباهي پيدا شد. روباه پريد و خرگوش را گرفت و خورد.

نتيجه: براي اينكه بتواني بنشيني و هيچ كاري انجام ندهي، بايد در جايگاه بالايي قرار داشته باشي