بُغضم شکست ..

بد بد بد بد بد بد بد بد بد

آری ؛ من میترسم!



میترسم از عاشق شدن،



میترسم از سردرگمی



از جدایی ، از نبودنت



از خداحافظی...



از اشک حلقه زده تو چشام



از پوزخند رو لبات



از نگاه سرد تو...



از شکسته شدن دلم



آری من میترسم....!

اگر بگذارند

تو هم میتوانی بلند بالايی كنی.

آنقدر از خودت دور كرده اند كه وقتی

در آينه نگاه ميكنی نمی شناسی!

فراموشی آموختی، با دوز و كلك به سوز و گُداز افتادی،

و گرنه كه را مايه بود قَد علم كردن را پيشه كند

بيايد اينجا كنارت ريشه كند

و يادش نيايد كه با دُم شير بازی، بازَندگی می آورد!

از زندگی هم كه چيزی نمانده بی تو،

خوب ميدانی مُردگی چندی ست خانه را قُرق كرده سَرِ رفتن ندارد،

و من

كه فرزندی از بسيارهای تو ام

تاب آن ندارم بخوانمت ويران،

دوست داری چه صدايت كنم ايران!؟

همـین که هســتی
همـین که لابــلای کلمــاتم
نَفَـــس میکــشی, راه میـــروی
در آغوشــم میگـــیری...
همــین که پنــاه واژه هایــم شده ای
همــین که سایــه ات هسـت
همــین که کلمــــاتـم از بی "تــــو" یـی
یتــیـم نشــده اند
کافـی‌ست بــرای یک عمــر آرامــش...
بــــــــــاش!
حتی همـــین قـــدر دور!