می نویسم
از این همه تنهایی
که در ناگهانی
از باران ونسیم
در رنگین کمان خزان چشم تو
شاعرم کرد...

ازاین در می آیی

ازآن در می رود

ماهی که

شرمگین روی توست!

@♪★☂sadaf_daryayi☂★♪

بعضی وقتها

از شدت دلتنگی ، گریه که هیچ

دلت می خواهد ،

های های بمیری

از فکرهای شوم در خواب تبرها


تا تیغه ی خورشیدبالای چپرها

این سال های بی تو کجدارومریز و

سر کردنم باسوزش سنجاق سرها

باشوق اینکه میشود برگشته باشی

وقتی که در کوچه سلام رهگذر ها...

تو عمق رویایی ترین دریاچه هستی

وقتی که با قایق پی ات سطحی نگر ها

آنقدر آرامی که شک دارم بدانی

پر میشود هر روز با اسمت خبرها

بی شک تو مثل پهلوان های قدیمی

گل برای گل