مونا
وفتی زمین را آفریدی ...دیگر نیازی نبودکه جهنمی باشد ...با وعده بهشت دلداریمان نده خدایا !
مونا
کدام آدم و حوا ؟! ما حاصل یک جهش در ژن آفتاب پرستیم ... اینگونه که به سرعت رنگ عوض میکنیم
مونا
وقتی از غربت ایام دلم می گیرد مرغ امید من از شدت غم می میرد دل به رویای خوش خاطره ها می بندم باز هم خاطره ها دست مرا می گیرد
مونا
خدایا ، حکمت قدم هایی را که برایم بر میداری بر من آشکار کن تا درهایی را که بسویم می گشایی ، ندانسته نبندم و درهایی که به رویم میبندی ، به اصرار نگشایم . . .
مونا
خدا گوید : تو ای زیباتر از خورشید زیبایم تو ای والاترین مهمان دنیایم شروع کن ، یک قدم با تو تمام گامهای مانده اش با من . . . .
مونا
آنچه که هستی، هدیه خداوند است و آنچه که خواهی شد، هدیه تو به خداوند... پس بی نظیر باش. ..
مونا
هر که آید گوید: گریه کن، تسکین است گریه آرام دل غمگین است چند سالی است که من می گریم در پی تسکینم ولی ای کاش کسی می دانست چند دریا بین ما فاصله است من و آرام دل غمگینم
مونا
هیچگاه نگذار در کوهپایه های عشق کسی دستت را بگیرد اگر احساس می کنی در ارتفاعات آن را رها خواهد کرد
مونا
مرگ سهم ماست می دانم قسمت چشمهای بارانی گریه بی صداست می دانم مادرم با نگاه خود می گفت زندگی اشتباست می دانم یک نفر بهانه می گیرد در دلش جای پاست می دانم یک نفر بی گناه می میرد آه او آشناست می دانم
مونا
بغضم چه بیهوده در لابه لای قطره های باران پنهان می شود و من چه عمیق فکر میکنم که درختان ایستاده دعا میخوانند...
مونا
صدها هزار نفر براي بارش باران دعا کردند، غافل از اين که خدا در فکر کودکي است که چکمه هايش سوراخ است.
مونا
به من می گفت انقدر دوست دارم که اگه بگی بمیر میمیرم... سالهاست در تنهایی میسوزم کاش امتحانش نکرده بودم...!
مونا
کاش در کتاب قطور زندگی سطری باشیم ماندنی، نه حاشیه ای از یاد رفتنی...