مصطفی
ای خدا من به کسی کاری ندارم ولی زخم از همه خوردن شده کارم از غریب و کسی که وصله جونه پشت پا خوردن و مردن شده کارم کاشکی هوشیاری نصیبم نمی شد باعث رنج و فریبم نمی شد بعضی ها قیده همه چیرو زدن بعضی ها اسیر اقبال بدن اون بالا نشستی گوش کن ای خدا چه عذابیه به دنیا امدن کاشکی هوشیاری نصیبم نمی شد باعث رنج و فریبم نمی شد اخه هوشیاری غم بزرگییه کاشکی هوشیاری نصیبم نمیشد هر کجا پا میزارم هر جا که میرم پیشه چشمام میبینم حلقه داری ای خدا من خودمم هیچ نمیدونم چرا هر گل پیش چشمام میشه خاری کاشکی هوشیاری نصیبم نمی شد باعث رنج و فریبم نمی شد اخه هوشیاری غم بزرگییه کاشکی هوشیاری نصیبم نمیشد مرگ تدریجی شده هستی برام نقش خنده دیگه مرده رو لبام ای خدا هر کسی از راه می رسه می کنه چاه دو رنگی پیش پام کاشکی هوشیاری نصیبم نمی شد باعث رنج و فریبم نمی شد اخه هوشیاری غم بزرگییه کاشکی هوشیاری نصیبم نمیشد
مصطفی
لایک نکن دیدگاه و بخون تا ببینی اقامون چقدر مظلوم بوده
مصطفی
چه ازدحامی به پا کرده ای در من، همین تو یک نفر !
مصطفی
برگشتنت همان قدر محال است که خیال می کردم رفتنت . . .
علیرضا-کامنت
reza: به نظر من شما اشتباه میکنید.چون راجع به دو محیط مجزا دارید صحبت میکنید.بعد هم خداوند به انسان چشم داده تا ببیند،و ظاهر هم چیزی طبیعیه که با چشم قابل دیدن و با عقل قابل درک کردن،پس میبینید که دنیای مجازی مشکل داره نه دنیای واقعی،(البته به شرطی که بخواهیم دنیای واقعی را مد نظر بگیریم که حالت عادی داشته باشد)من تو دنیای واقعی خیلی راحت تر میتونم تشخیص بدم که چه کسی میتونه روی من تأثیر بزاره چون از تمام امکانات بدن استفاده میکنم از قبیل چشم،گوش،حس لامسه،درک و شعور و...پس بنا بر این دوست های کمی رو هم نسبت به دنیای مجازی دارم.اگر به لینک هایی که معرفی کردم سری بزنی میبینی که تمام محقیقین دنیای مجازی در یک نظر موافق هستند و اون هم اینه که دنیای مجازی خواسته ها،علایق، اخلاق و خیلی چیزهای دیگر افراد رو مثل هم میکنه و بد تر از این هم وجود نداره،و همین شباهت های مجازی که فقط تو دنیای مجازی هستند و تو واقعیت به اختلافات منجر میشن،باعث این میشن که دوست های مجازی بیشتری پیدا کنیم.در حالی که ممکن هست در دنیای واقعی به اختلاف منجر بشن.
مصطفی
این ارسال را بازنشر کرده است.
![[̲̅s̲̅][a̲̅][r̲̅][a̲̅]](https://donbaler.net/i/avatars/thumbs1/1379839780994900.png)
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
2 ديدگاه
5 
به 
به 
کیست که در وقت شادی ، گریه می کند؟!)) دراین هنگام دو نفر از جنیان حاضر شدند وزعفر از آنان سبب گریه را پرسید .آنان گفتند : (( ای امیر ! وقتی که ما را به فلان شهر فرستادی ، در حین رفتن به آن شهر ، عبور ما به رودفرات افتاد که عربها به ان نواحی نینوا می گویند . ما دیدیم که درآنجا لشکریان زیادی از انسانها جمع شده ودر حال جنگ هستند .وقتی که نزدیک آنان شدیم ، مشاهده کردیم که حضرت حسین بن علی علیه السلام ، پسر همان اقای بزرگواری که ما را مسلمان کرده ، یکه و تنها برنیزه ی بی کسی تکیه داده و به چپ وراست خود نگاه می کرد ومی فرمود : ((آیا یاری دهنده ای هست تا ما را یاری دهد ؟!)) و نیز شنیدم که اهل و عیال آن بزرگوار ، فریاد العطش العطش بلند کرده بودند . وقتی که این واقعه ناگوار را مشاهده کردیم فی الفور خود را به بئر ذات العلم رساندیم تا شما را خبر نماییم که اکنون پسر رسول خدا (ص) را به شهادت می رسانند .))
واااااااااای متشکرم مصطفی عزیز.... بسیار عالی هستند ارسالهاتون ....به خصوص داریوشیا ........
14 سال و 7 ماه و 23 روز و 13 ساعت و 13 دقيقه قبلممنون لطف داری
14 سال و 7 ماه و 23 روز و 8 ساعت و 14 دقيقه قبل