sepehr1988
عــــــشـق ؛زیـــــبـاتـــریــن لـــذّتـــیـست ..کــه بـه وقــت ِ ارتـــکاب ِ آن ..خـــــــــــــــــدا ،بـــــرای ِ بـــــشر ..ایــــستــاده “دســـت” مــــــیـزنــــد …!...
sepehr1988
عــــــشـق ؛زیـــــبـاتـــریــن لـــذّتـــیـست ..کــه بـه وقــت ِ ارتـــکاب ِ آن ..خـــــــــــــــــدا ،بـــــرای ِ بـــــشر ..ایــــستــاده “دســـت” مــــــیـزنــــد …!...
sepehr1988
به گمــــــــانم معــــــتاد شده ام هــــــر روز مثقـــــــالی درد میکــــــــــــــــــــــــشم بی تـــــو...
sepehr1988
حرفهای دلم را هیچکس نفهمید و نخواهد فهمید جز مورچه ها، آن روزی که در زیر خاک گلویم را به تاراج میبرند .....
sepehr1988
گاهی بهترین کاری که میشه کرد ، نه فکره ... نه خیال ... نه تعجب ... نه ناله و نه زاری ... فقط باید یه نفس عمیق کشید ، و ایمان داشت که بالاخره همه چیز ، اون جوری که باید ، دُرُست میشه ... !
sepehr1988
عده ای معیارشان چشمهاست ... من می شناسم همه آنچــــه در وجـــــود مـــــن است ... آری برای شنـــاخت و قضاوت، همراهی فکـــــر نیز لازم است. مرا باکــــــی نیست، از محکـــــــمه چشــــــــم ها..........!!!
sepehr1988
لیلی با انـــگشت روی خــــاک می نوشت:مجــــــنون.... مجنــــون.....پرســــیدند چه میکـــنی ؟؟گفت : چون میـــسر نیست مرا کام او......عشـــــــق بازیی میکــــنم با نــــــام او .... ...
sepehr1988
موهای سرش سفید شده بود....................!کودکی که...یواشکی دفتر خاطراتم را میخواند.... ....
sepehr1988
خنــده ام را که بـُـرده ای اشکهــایم را هم ببـَر شاید مُـجسمه ای باشم سنـگی ،عبـرت آموز آنــانی که عشــق را شــیرین پنداشــته اند ......
sepehr1988
مـَجـآزی هـَستـیــــــم !.امـّا دلـمـــان مـَجــآزی نـیـسـت....."مـیـشـڪَـــنـَد".....مـوآظـِبـــــــ تـآیــپــــــــ ڪـَردنـتــــآن بـآشـیـــــد . . .!!...
sepehr1988
سخـت تـریـن کـار دنـیـا ؛ بـی مـحـلــی کـردن ، بـه کسـیـه کـه : با تـمـام وجــود دوسـتش داری ... !...
sepehr1988
حدیثی است که با نگاه آغاز می شود، با لبخندی شیرین می شود، با بوسه ای به اوج می رسد، و با اشکی پر از اندوه به پایان می رسد
sepehr1988
تا روزی کــه بــود، دســت هــایــش بــوی گــل ســرخ مــی داد! از روزی کــه رفــت گــل هــای ســرخ بــوی دســت هــای او را مــی دهنــد . . .
sepehr1988
امروز معلم عشق گفت : دو خط موازی هیچگاه به هم نمیرسند ! مگر اینکه یکی از آنها خود را بشکند . گفتم : من خودم را شکستم پس چرا به او نرسیدم ؟ لبخند تلخی زد و گفت : شاید او هم به سوی خط دیگری شکسته باشد …