شاپورخان
وقتـــي مـــيروي حــَـواسَــت بـــاشـد ، حـَــتمــاً خــُـدانگهـدار بــِگويــــي تـــا خــُـدا حواسـَـش را بيشتر بـــه مـَـن بــِدهـــد... آخـــر ميــدانـــي خـُــدا بـــه هواي تـــــــو مـَـرا رهــا کــــرده است ..
شاپورخان
بـبيـن ... بـبيـن ايـن پـاکتِ ســيگارم را ، نــه تــرک ميشود و نــه تـــرکـم مـي کــند ... کـامش را کـه روي کـامـم مــيگذارد ، جـــانش را مي دهد ... تو حتي معاشقــه را قد اين سيگار هم بلد نيستي . .
شاپورخان
قســـم مي خورم .... ديگر حتي نامت را در اشعــارم نخواهي ديد ... روي جلد دفتر شعــرم بـــــزرگ نوشته است : " لعنت خــــــدا بر پدر و مادر کسي که در اين مکان آشغــال بريزد. "
شاپورخان
من درد دارم ... درد !! در دلم ... در دست هايم ... در چشــم هايم !! باز هم دمش گــــرم صندلـي !! کنارم ماند ... پشتم ماند ! جا خـــالي نداد ... يعنــي تو فقط " دو پايه " کم داشتـــي؟؟
شاپورخان
بـــيــا غــريــبــگي نــکــن..... بـــيـــا ! يــک زمـــانـــي مـــال مــن بــودي...!
شاپورخان
مُهم نيست دوستم داري يا نَـه ...! مُهم ايـن استـــ کِـه؛ مـَـن هَــستـــَم ؛ عـِشق هـَست وَ هَواي اِحساسَــم هَنــوز آبي ست . . .!
شاپورخان
تمـام ِ اين چـند سـال و اَنــدي عــمرم بـه کــنار ... مـن فـــقط ، بـه انـــدازه ي همــان صَــدُم هـاي ِ ثـانيه اي که ، در هــواي ِ عطـرِ ِ آغــوشت نفـس کـشيـدم ، زنـــدگـي کــــردم !!
شاپورخان
تقصير برگها نيست. آدمها همينند! نفس ميدهي له ات ميکنند...!
شاپورخان
همه ما زخم هايي داريم روي بازو يا ساق پا زخم هايي قديمي که داستان دارند که مي شود با آن ها ما را شناسايي کرد زخم هايي بر پيشاني يا بر قلب هايمان زخم هايي که برايشان حتي دنبال "مرهم" هم نمي گرديم...
شاپورخان
تـــو برمي گردي و زندگي را از جايي که پاره شده دوباره به هم مي دوزيم. در صندوقِ خاطره ها هنوز نخ براي بخيه زدن هستـــــــــ...!
به به سلام آقا شاپور
14 سال و 3 ماه و 19 روز و 7 ساعت و 35 دقيقه قبلسلام فاطمه جان.خوشحالم که می بینمت
14 سال و 3 ماه و 19 روز و 7 ساعت و 30 دقيقه قبل
14 سال و 3 ماه و 19 روز و 7 ساعت و 29 دقيقه قبلفدای مهربونیت گلم
14 سال و 3 ماه و 19 روز و 7 ساعت و 22 دقيقه قبل