شاپورخان
دوبــاره خــوابت را ديــدم مثــه هميــشه نامــهربان هــي لعنتــي بيــزاري از مــــن قبــــــــول !!!! چــــرا هــــرشب اثــــباتش ميکنــي؟؟؟
شاپورخان
چه بشكــــن بشكنيــــست در ايــن خــلوت تنهــايي با تــو! مــن بغــضــم را تــــو دلــــم را !!!
شاپورخان
چــه کــردي با مــن !!؟ کــه اين روزهــا... تــو را ديــگر فقــط به انــدازه يــک اشتــباه مي شنــاســم !!
شاپورخان
بعــضي از سر دردها نه با چــايي خوب ميشــه، نه بــا ژلــوفن و نه حتي با خــواب ! بعضي از سر دردها فقــط با ديدن اون دوتــا چشــماي لامــصب تــو خوب ميشه...
شاپورخان
بــي شعــوري يعنــي.. واسه ثابــت کــردن با حــال بودن ، جلــوي چــند نــفر غريبــه دوستــتو خــراب کني به همــين راحــتي...
شاپورخان
وقتــي به جاي عــزيزم بهم ميگي عــزيز يعني يه عــزيز بي صاحـب عــزيزي که هنوز عــزيزه ولي مال تو نيــست شنيــدنش که درد داره گفتنــشو نمي دونــم ...
شاپورخان
ليــاقــت ميخــواهد... بــودن در قلــب دختــرکي که تمــام دنــيايش ، حــرف هاي نــزده اش است...!!!
شاپورخان
در تــو هيــچ اتفــاقي نيفتــاده همــه ي اتــفاقــات در منــند که مي افتــند مــثل تــو کــه از چــشم من افتــادي
شاپورخان
نميخواستم اين عشق را فاش کنم... نميخواستم امــا… ناگاه به خــود آمــدم ديدم همهي کلمات راز مرا ميدانــند... اين اســت که هر چــه مينويسم عاشقانهاي ميشود.... براي تــو...
شاپورخان
اين روزها به هــر که مي رســم شمــاره اش را تـعــارفم مي کــند !!! انگار که سيــگار است ! چون در جــوابشان مي گويم : اهلــش نيســتم....
شاپورخان
دنــيــــايِ مـــــن ، " مجــــازي " ش هم غمگــــين بــود ...
شاپورخان
بايــد پـاي خـــــــــدا وســط باشــد وگــرنه اين هــمه معــجزه ي معکــوس , کــار هــيــچ آدمــي نيســت ......!