439

نهههههههههههههههههههههه

بین مهربانی تو و دل خودم، مردد موندم. همیشه همینطوری بوده. پس کی این همه فاصله‏ای رو که با تو به وجود آوردم، از بین برمی‏داری؟ تو اونقدر مهربونی که حتی کلمات هم‏تاب از تو نوشتن ندارن... نمی‏دونم کدوم فرشته رو تو کدوم روز می‏فرستی تا فاصله‏های بینمونُ قربانی کنه. برای من هر روز عید قربانِ ... من سال‏هاست همه روزهامُ قربانی میکنم. من سال‏هامُ قربانی کردمـ.
هر شب خواب می‏بینم که لبخندهام تموم شدند هر شب خواب می‏بینم که دست‏هام گلوی خنده‏هامُ میبره. اما من دوست دارم همه اشتباه‏هامُ قربانی کنم. گناهامُ را قربانی کنم. هر روز برای من روز قربانی کردن است؛ اما اگه تو کمکم نکنی، هیچ عیدی نیست... عید، روزی‏ هست که بتونم همه‏ی اشتباه‏هاتمُ سر ببُرم.
کمکم کن

اگه قول بدم که تا قیامت، شبیه ستاره‏ها باشم، منو می بخشی؟! کاش می‏تونستم دیروزهای خودمُ دفن کنم. کاش دوبآرهـ ابراهیمُ می‏فرستادی تا رگ‏های سرخمُ ببرد؛ شاید از این همه هوس فاصله بگیرم! سال‏هاست هراسان به دنبال ابراهیم، این سو و آن سو می‏دوم. کاش بار دیگر ابراهیم را می‏فرستادی؛ با چاقویی که گلویم تشنه بوسیدنش استـــ