۱) اگر خداى تعالى روزى را به عهده گرفته است غصه خوردنت براى چیست؟!

۲) اگر روزى تقسیم شده است، حرص و آز براى چیست؟

۳) و اگر سنجش (در قیامت) حق است، پس ثروت اندوزى براى چیست؟!

۴) و اگر عوض دادن خداى تعالى حق است، پس بخل ورزیدن براى چیست؟!

۵) و اگر كیفر الهى آتش دوزخ است، پس گناه براى چیست؟!

۶) و اگر مرگ حق است، پس شادمانى براى چیست؟!

۷) و اگر (كارنامه) اعمال بر خدا عرضه مى‏شود، پس فریب براى چیست؟!

۸) و اگر گذر كردن بر صراط حق است، پس خودپسندى براى چیست؟!

۹) و اگر تمام چیزها به قضا و قدر است، پس اندوه براى چیست؟!

۱۰) و اگر دنیا ناپایدار است، پس اعتماد و آرامش به آن براى چیست؟!

...بعد رفتم سراغ امیر حاج امینی. او هم راحت آرمیده بود. گویی مدت هاست كه در خواب است. چهره درشتی از او گرفتم و بعد تمام قد .

هیچ وقت فكر نمی كردم كه عكسی كه می گیرم به این اندازه مشهور شود. خوشحالم از این كه این عكس آرامش خاطری است برای همه خانواده های شهدا. آنها كه عكس و تصویری از شهادت فرزندانشان ندارند و نمی دانند چه حالی داشته وقی به شهادت رسیده است. وقتی خانواده های شهدا آرامش و زیبایی شهید حاج امینی را می بینند قطعاً تسلی پیدا می كند.

گفته می شود تا كنون هشتصد هزار نسخه از این عكس چاپ شده است اما من نمی دانم، الان مادر این شهید كجاست؟ شنیده ام از تهران كوچ كرده است. پدر شهید، فوت كرده و مادرش در یكی از روستاهای ساوه به سر می برد. نمی دانم آیا كسی به مادر او سر می زند یا نه؟
دوست دارم یك روز با دوربین سراغ این مادر بروم، مادری كه فرزندش، با آرامشی ملكوتی، آنچنان زیبا به شهادت رسیده و با تصویرش خیلی ها اگر خودمانی بخواهم بگویم؛ صفا می كنند.

خدایا! مراببخش، به خاطر همه لحظه هایی که به یاد تو نبوده ام.
به خاطر همه درهایی که کوبیده ام و خانه تو نبوده اند.
به خاطر همه حاجاتی که غیراز تو خواسته ام.
به خاطر همه آنچه خواستی به من بفهمانی و من نفهمیدم.
به خاطر همه مهربانیهایت که با گناه پاسخشان را دادم.
به خاطر همه آنچه در راه من خرج کردی و من هیچ در راه تو خرج نکرده ام.
به خاطر همه چشم پوشیهایت که سواستفاده کرده و گستاختر شده ام.
مراببخش! نه به خاطر اینکه من لیاقت بخشیده شدن دارم، به خاطر اینکه تو شایسته بخشیدنی.
نه به خاطر اینکه گناهان من بخشودنی هستند، به خاطر اینکه تواهل عفو و مغفرتی و گذشت کار توست.
نه به خاطر اینکه من خوب شدم، به خاطر اینکه تو خوبی.
نه به خاطر اینکه من را خوشحال کنی، به خاطر اینکه پیامبر و اولیای تو خوشحال شوند، به خاطر آن کسی که گناهان من، غربت او را تمدید می کند.
به خاطر آنکه دوستش داری و او تو را دوست دارد.
به خاطر آنکه ناراحتی او ناراحتی توست و خوشحالی او خوشحالی تو.
خدایا! به خاطر مهدی فاطمه مرا ببخش!

دیدید...امروز هم نیامد

خیلی نکته قشنگی بود