حسین جان سر افکنده ام چون حر،مرا بپذیر و بر گناه فراوانم خرده مگیر،ای شاه قلوب که نامت نقش دلهاست،آنچه در دل سیاه من نور امید می تاباند و افسردگیم را به مشتاقی تبدیل می کند،قصه تو با غلام سیه روی است،آیا می شود؟ ،حسین جان تویی آن باب الهی که هیچ گاه بر بنده گنه کار بسته نیست و آن روی رحمت که هیچ گاه چشمه عنایتش دور از جان و دلهای خسته نیست.
حسین جان،چرا حلاوت نامت را پیوسته نچشم که مرا توشه ای جز یاد تو نیست،کشتی نجات و دستگیری محرمت دوباره به راه افتاده و ما در راه افتادگان در حسرت فراز عرشه حسینی شدن نگاه امید به عنایت تو داریم و پیوسته سلام پر طمع به پیشگاه تو و بزرگ یاران تو عرضه می داریم،باشد که علیک تو برکت جانمان شود؛اما رشته های نجات افکنده از سفینه تو اصحاب باوفای تواند،
سلام بر مسلم تنهای کوچه های بی وفای کوفه،سلام بر حبیب پیر رکاب اباعبدالله،سلام بر قاسم بن الحسن همان شیرین کام از حلاوت حسینی شدن،سلام بر فداییانی که بودند و ماندند و پیام وفاداری در رکاب ولی را به مدعیان ولایتمداری رساندند،
حسین جان سلام بر اسماعیل اربا اربا شده تو که سیراب از پیمانه محمدی بود و اباالفضل،اباالفضل،اباالفضل که مناجاتی جدا بایدم با اباالفضل بر منی که کامم آشنا با مشت مشت آبهای غفلت و دنیا زدگی است که از سر بی وفایی به اربابم به کام رسانده ام و هیچ گاه او و خانواده کریمش را به مشک لبیکی وفادارانه مهمان نکرده ام؛کاش در کربلای آخرالزمانی روزهای زندگیم چنان دستگیریم نمایی که لحظه آخر،لبخند رضوان را بر لبان بهشتی ات تماشا کنم.
السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین.
قرار ما حرم توست یا امام رضا...امید ما کرم توست یا امام رضا...خوشا به حال دل عاشقی که در همه حال...کبوتر حرم توست یا امام رضا...قسَم به قبله هفتم که کعبه فقرا...حریم محترم توست یا امام رضا....
عکس هایشان را که می بینند،خیلی مرام به خرج دهند می گویند خدا رحمتش کند،اما او در لحظات آخرش نگران این بود که آیا کسی راه ناتمام او را تمام خواهد کرد...چه کسی اسلحه او را در راه دفاع از دین و اسلام خواهد برداشت؟!
.....آنان که با هزاران دليل زندگي ميکنند، نميتوانند به يک دليل بميرند و آنان که به يک دليل زندگي ميکنند، به همان دليل نيز ميميرند. براي عدهاي مرگ، گلوبند زيبائي است بر گلوي دختران و براي عدهاي ديگر خاري در گلو که هرگز پائين نميرود. عجيب است حال انسانهايي که ميدانند ميميرند و ميدانند در پاي ميز محاکمه به بند کشيده خواهند شد، اما باز نشستهاند و دست روي دست گذاشته، ميخورند و آسوده و بيخيال ميخوابند، بارالها، مرگ مرا زندگي براي ديگران ساز، براي ملتم! دينم، براي آن سياه دربند! براي آن ضعيف بيچيز! براي آن فقير غمين! براي آنان که جز اشک، سلاحي و جز ذکر تو دوايي ندارند. امام را تنها نگذاريد که فردا بايد به غم اين اشتباه افسوسها بخوريد. والسلام «شهید ايرج بائوج لاهوتي»
آقا فرهاد! ... گفته شد که رفاه ظاهری(و لطفهای مادی) نمی تونه معیار سنجشی برای علاقه خداوند نسبت به فرد باشه!... در جاهای زیادی از قرآن به رفاه دنیایی خیلی از کفار اشاره شده!...در روایت هست که فقرا زودتر از ثروتمندان وارد بهشت می شن(با فرض برابری اعمال عبادی) و در حلال دنیا حساب است و در حرام اون عذاب.
دوستان یک توصیه علمی؛اگر یوقت خواستین افراد، توی اتاقتون زیاد دووم نیارن و سریع اونو ترک کنن! رنگ دیوار اتاقتونو قرمز کنین...اما اگه خواستین دوستتون نخواد هیچ وقت اتاقتونو ترک کنه رنگشو....
@آلکاپون قرن! خدا معنای باران است ای دوست.صدای مهربانان است ای دوست دل ما پر زموج گامهایش.سر ما پر ز پژواک صدایش خدا آن گوهر پنهان دنیاست . که در چشمان هر جوینده پیداست ح.الف.اول....
حسین جان سر افکنده ام چون حر،مرا بپذیر و بر گناه فراوانم خرده مگیر،ای شاه قلوب که نامت نقش دلهاست،آنچه در دل سیاه من نور امید می تاباند و افسردگیم را به مشتاقی تبدیل می کند،قصه تو با غلام سیه روی است،آیا می شود؟ ،حسین جان تویی آن باب الهی که هیچ گاه بر بنده گنه کار بسته نیست و آن روی رحمت که هیچ گاه چشمه عنایتش دور از جان و دلهای خسته نیست.
12 سال و 10 ماه و 20 روز و 12 ساعت و 9 دقيقه قبلحسین جان،چرا حلاوت نامت را پیوسته نچشم که مرا توشه ای جز یاد تو نیست،کشتی نجات و دستگیری محرمت دوباره به راه افتاده و ما در راه افتادگان در حسرت فراز عرشه حسینی شدن نگاه امید به عنایت تو داریم و پیوسته سلام پر طمع به پیشگاه تو و بزرگ یاران تو عرضه می داریم،باشد که علیک تو برکت جانمان شود؛اما رشته های نجات افکنده از سفینه تو اصحاب باوفای تواند،
سلام بر مسلم تنهای کوچه های بی وفای کوفه،سلام بر حبیب پیر رکاب اباعبدالله،سلام بر قاسم بن الحسن همان شیرین کام از حلاوت حسینی شدن،سلام بر فداییانی که بودند و ماندند و پیام وفاداری در رکاب ولی را به مدعیان ولایتمداری رساندند،
حسین جان سلام بر اسماعیل اربا اربا شده تو که سیراب از پیمانه محمدی بود و اباالفضل،اباالفضل،اباالفضل که مناجاتی جدا بایدم با اباالفضل بر منی که کامم آشنا با مشت مشت آبهای غفلت و دنیا زدگی است که از سر بی وفایی به اربابم به کام رسانده ام و هیچ گاه او و خانواده کریمش را به مشک لبیکی وفادارانه مهمان نکرده ام؛کاش در کربلای آخرالزمانی روزهای زندگیم چنان دستگیریم نمایی که لحظه آخر،لبخند رضوان را بر لبان بهشتی ات تماشا کنم.
السلام علی الحسین و علی علی بن الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین.