اگر مدتی #کپی-پیست توی بورس افتاد / یه‌ برهه‌ای حرفای #اشکآور و شکست‌عخشی! از سر و کولمون بالا میرفت / چندوقتی #خطاب های بی‌موردِ #همگانی برامون #اعصاب نزاشته بود / زمانی #کولی-بازی و #اعتراض‌هایی از روو شِکم‌سیری / دوره‌ای حرفای #نیش و #کنایه‌دار که بعضیا فلانن, بعضیا بسارن (بدوِنِ هیچ توضیحی و اینکه بدونیم دقیق تعریفشون از فلان و بسار بودن چیه) و همه به #منظور می‌گرفتن / اگر باب شد #خدافظی‌های "بای فر اوِر" و به اندازه کل دورانِ زندگیشون بهشون #توجه کردیم و باز فرداش دیدیم نرفتن و تازه یاد گرفتن و هر بار #تهدید به رفتن میکنن و یا سربلند با حسابی دیگه #سنگر رو رها نکردن / و امثالهم ... / حداقل نپرسیم "چرا اینطوری شدش؟ و نگیم "قدیما اصلا اینطوری نبود" وقتی هر بار به دستِ خودمون با #لایک و #دیدگاه و #بازنشر های فراوون اینچیزا رو چنان #ارزشمند جلوه دادیم که هر بار یه حرکتِ ناخوشایندی #مُد شد و به بقیه هم این نوع راه #جلب-توجه کردن رو نشون دادیم .. .