ووووي مرسييييييييييييييييييييييييييييي

اين روزها روزهاي پر تلاطمي‌است !

موج از هر طرف خيزش مي‌كند و بر وجود ظريف مباركـمان برخورد مي‌كند و مي‌برد تا فرسنگ‌ها آن طرف‌تر ...

و سپس قلبم را در دهان مي‌يابم ...

و چه بد دردي‌يست درد استرس ...

دار مي‌زنم خود را با طناب افكار زشتم ...

"اگر قبول نشدم ؟ اگر مجبور باشم يك‌ سال آزگار ديگر بنشينم و باز زخم باسن ..."

ديگر خسته شده‌ام ...

از درس ...

سال پيش بود كه در همين ايام خود را آماده مي‌كردم براي خواندن ...

و خواندم ...

تا يك ماه پيش ...

اما اين ماه آخري درهاي گشادي به رويم باز شد ...

هيچ نخواندم و هرچه هم خوانده بودم از مخيله پرواز كرده و رهسپار هيچي شد ...

هرجا از وجودم را مي‌خراشم ، استرس مي‌تراود ...

مرا بميران ، مرا بميران ...

تلخ است ، چشيدن اين روزها ...

شهد مي‌خواهم ...

شهر فرار ...

فرار

فرار

دختراشم چقدر زشتن !!!