سال هزارو نهصد و چهارده

جهان به جنگ خویش می رود

هزارو نهصد و هجده

جهان از جنگ خویش برمی گردد

شکی وجود نداشت

دایره از شک پر بود

خمره از خالی

خالی از پیراهن خیس یونس

زمین به جای زمین

من به جای تو

تو به جای پروانه ای که آواز گرگ ها را

از پنجره کاخ سفید شنیده بود

به تاخیر بیفت

سال هاست که صلح در تاخیرنطفه می بندد

و تاخیر در بیست سالگی من

فکر کن

تنهایی ، سایه ی پیر تفنگی است که می گوید:

صلح

نه از کبوتر شروع می شود

نه از زیتون

بلکه نیایش کوچک گنجشک هایی است

که می دانند

بهشت

نام قبیله ای است در همین نزدیکی

سلمان-هراتی