yedokhtare 웃
من و باد و بارون .... رفیق صمیمی
yedokhtare 웃
بیچــآرِه مـَنـَم وَقـتــی چــآره تــویی ...
yedokhtare 웃
دلــ ـ ــــتَنـــــگت می شوم... چــــــشمانم را روی هـــــم می گــــذارم بـــــــلکه یادت را فـــــراموش کنم... تــــــو بگو دلــــــکم مگر می شـــــــود یـــــک عــــــمری را فراموش کــــــرد؟!
yedokhtare 웃
مـَن به تَنگ آمَده ام از هَمه چیز بُگذار هَـواری بِزنَم!
yedokhtare 웃
بگـــذر تابستان... حالم... با تـــو خوب نمي شـــود..... پاییز ..... چـــه خوب که در رآهــــی
yedokhtare 웃
مثل ابر دلم گرفته مثل بآرون خیسِ خیسَ م ...
yedokhtare 웃
نیستـی؛ و مـَن زَن وارانـه نظـاره گـر ِ لبخـند هـایی هستم که کـنج اُتـاق زانـوی غـَم بغـل گرفته اَنـد ...
yedokhtare 웃
مانند مـَرگ است نَپرس چه ، خـودَم هم نمیدانَمـ فقَط میدانَمـ هَمین ها که این روزها تَجـربه میکنَمـ مانند مـَرگ است!