yedokhtare 웃
من و باد و بارون .... رفیق صمیمی
yedokhtare 웃
ایـن روزهـ ـا ... بـﮧ هـرمردے بـخـواهـے تـكـیـﮧ كـنـے ... بـایـد جـسـمـتـ را بـﮧ او هـدیـﮧ كـنـے ... طـعـمـش را كـﮧ چـشـیـ ـد مـثـل آدامـس تـفـ مـے كـنـد كـفـ ِ زمـیـن ... بـاز مـے چـسـبـے تـﮧ كـفـش عـابـرے عـاشـق پـیـشـﮧ ... از دلـتـ كـﮧ خـبـر نـدارنـد ... نـنـگـ ِ هـ.رزگـ.ـے مـے بـنـدنـد ...
yedokhtare 웃
سفر برايم هيچ نداشت مگر چند عكس يادگاري، بدونِ تو!
yedokhtare 웃
وقتی نیستی یا دلـــم می گیرد یا بــاران ...
yedokhtare 웃
از من يه حسِ ناگزير ، از تو دروغ دم به دم ...
yedokhtare 웃
غمگین نباش دلم .... آن دستها به هیچ کس وفا ندارند... .....
yedokhtare 웃
آهـــای پســــــــر ...! میدانـــی بـــا مـــــن چـــــه کــــردی ...؟! تــــــــو مــــــــرا کشتــــی ... بـــــرای خـــــودم ناراحـــــت نیستـــــم ... بـــــرای دختـــــرت نگرانـــــم ...! نکنـــــد " تقـــــاص آه مـــــرا " او پـــــس بدهـــــد .....!
yedokhtare 웃
آغـــ ـوش گــَ ـرمــَم بـ ـآشبگــ ـذآر فــَرآمــوش کــُ ـنــَم لــَحــظـہ هــآیی رآ كـہ دَر سـَ ـرمــآی بـــیــکــَ ـســی لرزیدم
yedokhtare 웃
هَوآی خانه های پیرهنت رآ کَردِه اَم . .
yedokhtare 웃
چـِقد حـَرف تو دلم هَسُ .... چقد لـآلم اَز گفتنش