yedokhtare 웃
من و باد و بارون .... رفیق صمیمی
yedokhtare 웃
مـــن یـــک زنـ ـ ـ ـم! نــه جنـــس دوم ، نه یـــک مـــوجــــود تابــــع ، نــه یـــک ضعیـــفه، نـــه یـــک تابلـــوی نقــاشــی شـــده ، نـــه یــــک عــروســـک متحــــرک بـــــرای چشـــم چرانــــی، نـــه یــــک کـــارگـــر بـــی مــــزد تمــــام وقـــت... باور داشتـــه بـــاش مـــن هــــم اگــــر بخـــواهــــم ، می توانــــم خیـــانـــت کنــــم ، بی تفـــاوت و بی احســــاس بـــاشـــم ، بی ادب و شنیــــع باشــــم ، بی مبـــالات و کثیـــف باشـــم .... اگـــر نبــــوده ام و نیســـتم ، نخواسـ ـ ـ ـته ام و نمی خواهـ ـ ـ ـ ـم
yedokhtare 웃
مــــــــــــرگ انســـان زمــــانـــی اســت کـــه : نـــه شـــب بهــانــه ای بـــرای خـــوابـیــــدن دارد ! و نـــه صـــبح دلیلی بـــرای بیـــــدار شــــدن ... !!!
yedokhtare 웃
چـنـد وقـتـیـسـت بـه جـاے یـک جـرعـه آب ِ خـوش، "بـغـض" از گـلـویـمـان پـایـیـن مـے رود،
yedokhtare 웃
پاییـــــز که بـــاشد جُـــمعـــه هم بـــــاشد غـــــروب هَــــم بـــ ـــــآشد تَـــنـــها هَــــم بــــاشی مَــــگَــــر گَــــند تَـــر از این هَــــم میشَـــــود ؟!!!