ای کاش یه منجنیق بود تا ما رو از این تهران خراب شده پرت میکرد به سمت مشهد مقدس ...

سلام آقای ابراهیمی بزرگوار ...

میشه من هم در کنار شما , یکی از مدیران گروه " احکام شرعی " باشم ... ؟!؟!؟!؟!

بی رو در بایستی و تعارف ... !!!!

ممنون , موفق باشید . . . یا علی ...

منم همینطور

این جمله رو از مرحوم ابو ترابی یاد گرفتم : پاک باش و خدمتگزار....

من 6 چیز را در 6 جا قرار دادم، مردم آن را در 6 جای دیگر جستجو می کنند:
1- من علم را در گرسنگی قرار دادم،مردم آن را در سیری می جویند.
2-من عزترا در نماز شب قرار دادم، مردم آن را در دستگاه سلاطین می جویند.
3-من ثروت را در قناعت قرار دادم، مردم آن را در کثرت مال دنبال می کنند.
4-من استجابت دعا را درلقمه حلال قرار دادم،ولی مردم آن را در قیل و قال می جویند
5- من بلند مرتبگیرا در تواضع قرار دادم،ولی مردم در تکبر دنیا طلب می کنند.
6-من راحتی را در بهشت قرار دادم ،مردم آن را در دنیا طلب می کنند.

....

@مسیحا
@yase kabud
@باران بهاری
@یاس
@گـلـپــری

@amirhosein

هر تپش قلب - فریادی است از گذشتن و هر نفس - گامی است به سوی مقصد . . .

قافله عمر در حرکت است و انچه در جاده زندگی می ماند " ایمان " است و " عبادت " و " ایثار " . . .
" الذین یومنون بالغیب و یقیمون الصلاه و مما رزقناهم ینفقون " ( بقره / ۳ )

انانی که دیروز از این جاده گذشتند - ایمانی داشتند " استوار " و عبادتی خالی از " ریا " و انفاقی بی هیچ " منت " . . .

ضربان قلب خویش را می شنیدند و گام هایشان را می شمردند - با هر تپش - ذکری و با هر گامی - تفکری در هستی " من این و الی این " . . .

انانی که دیروز از این جاده گذشتند - به این " معرفت " دست یافتند که در کجای " کائنات " هستند و برای چه امده اند : " اطیعوا الله و اطیعوا الرسول و اولی الامر منکم " ( نسا / ۵۹ ) . . .

تنها تقوا را پیشه ی خود نساختند - حق تقوا را به جای اوردند : " یا ایها الذین امنوا اتقوا الله حق تقاته " ( ال عمران / ۱۰۲ ) . . .

تنها باب جهاد اکبر و اصغر را به روی خود نگشودند - حق جهاد را ادا کردند : " و جاهدوا فی الله حق جهاده " ( حج / ۷۸ ) . . .

همسفر !

امروز من و تو مسافر همین جاده ایم - جاده ای که قبل از من و تو مسافران قبیله افتاب از ان گذشتند . . .
انانی که از " کثرت " به " وحدت " رسیدند . . .
چون انچه از دنیا برداشته بودند " یکی " بود و انچه از دنیا می خواستند " یکی " . و به همین خاطر - پشت " خاکریز " ایستاده - پیشانی خود را بوسه گاه گلوله ها کردند . . .
انانی که وسعت اسمان - روانداز انان بود و خاک بسترشان . ان قدر می خوردند که نافله شبشان قضا نشود و ان قدر بر می داشتند که مانع پروازشان نباشد .
ناملایمات روزگار و بد اخلاقی دیگران را کوچک تر از ان می دیدند که انان را به خود مشغول کند - گذاشتند و گذشتند . . .

بگذاریم و بگذریم !

تپش قلبمان را گوش کنیم . جا پای مسافران دیروز بگذاریم . . .
به افق شهدا - وقت گذاشتن و گذشتن است . . .

... به جز خداوند قادر مطلق.