هستند کسانی که از #شدت-دلتنگی-به-کما رفته اند ... #حرف نمیزنند ... #راه می روند ... #نفس میکشند ... ولی چیزی#حس نمیکنند ! فقط #فکر میکنند و #فکر میکنند و #فکر میکنند ...!
من تو را برای شعر برنمی گزینم، شعر مرا برای تو برگزیده است. در هشیاری به سراغت نمی آیم؛ هر بار از سوزش انگشتانم درمی یابم که باز نام تو را می نوشته ام. @مهســـــا(وروجکِ دنبالر)
#من-خیلی-بَدَم اما نمیذارم این بدی موجب ناامیدیم از زندگی بشه چون اینطوری هیچ چیز عوض نمیشه بلکه سعی میکنم به سمت بهتر شدن حرکت کنم و میدونم که اون #خدا مثل خیلی از بنده هاش نیست ...چون زود می بخشه ولی انتظار جبران داره و افتادگانی که دستشونو به سمتش دراز کردن #حتما-یاری-میکنه ....خدای من منم آن لنگ راهپویانت...خدای من منم آن خسته گدایانت...اگر که لنگم و خستهٰ دلم برای تو است...زمین خورم ولی اندر سرم #هوای-تو است...
دنیای مجازی دنیای کوچکی است و به تبع آن آدمهای کوچکی هم دارد بغیر از یکسری استثناء درگیر این دنیا و آدمهایش نشو پاگیرشان نشو درکشان کن و برو درست مثل یک مساله اینجا جای ماندن نیست دنیای مجازی مرداب آدمهاست اسیرت میکند و خیالباف و گاهی حتی دچار چند شخصیتی اینجا فقط آدمهایی واقعی هستند که به خودشان افتخار می کنند و از خودشان بعنوان یک انسان راضی اند اینجا خیلی ها خودشان نیستند خیلی ها می آیند تا همانی باشند که دوست دارند و این نگرانم می کند می ترسم می ترسم از نزدیک شدن به کسانی که هرگز خودشان نیستند ارتباطات مجازی گاها به یکسری ارتباطات حقیقی منجر می شود و این تضاد حقیقت و مجاز تو را گیج می کند و تا مدتها گیج می مانی... و وقتی خودت رفتی گفتی: اینجا برای من ساخته نشده و برای تو هم نیست شاید تو هم یک روز بروی گاهی رفتن بهترین راه است ! مراقب خودتان باشید و مراقب نگاهتان...