نترسیم از مرگ
مرگ پایان کبوتر نیست.

مرگ وارونه یک زنجره نیست.

مرگ در ذهن اقاقی جاری است.

مرگ در آب و هوای خوش اندیشه نشیمن دارد.

مرگ در ذات شب دهکده از صبح سخن می*گوید.

مرگ با خوشه انگور می*آید به دهان.

مرگ در حنجره سرخ – گلو می*خواند.

مرگ مسئول قشنگی پر شاپرک است.

مرگ گاهی ریحان می*چیند.

گاه در سایه نشسته است به ما می*نگرد.

و همه می دانیم.

مرگ را از رفتن خود بی خبر خواهم گذاشت

از خدا خواسته ... آخه کی میاد تو رو بگیره آزاده

تولدت مبارک دایی

سلام امیر جان چه عجب خوش اومدی
مگر این که آزاده خانوم گاهی یاد شمارو بیاره اینجا
خودت که سایه ت خیلی سنگین شده داداش