پ.ن: مهسا و سما دختر خاله هام

مرسی سامان جانم خیــــــــلی ذوق کردم اصن (:

به محض اینکه همونا خانواده شهدا و جانبازا بشن
کوه توقعشون سر به فلک میکشه...

همون موقعم ما باز خاک پای هموناییما حرفی نیست ولی میگم هیچکس حق نداره تا جاشون ننشسته قضاوت کنه چون معلوم نیست
خودش تو اون وضع چه جور آدمی باشه...

@فوژان

هرچی که از خارجه (اینترنت یا هرجا) وارد مرز های لپ تاپ َم میشه اول میاد توی گمرک ِ دسکتاپ صلاحیتش که ثابت شد ترخیص میشه میره به درایو ها (:

همه اینارو گفتم که بگم چرا دسکتاپم اینجوری ترکیده!

گمرک ِ ایرانه دیگه

درسته این عبارت دیگه؟

این باید تو گروه ِ چندش ها نوشته شه،چون هنوز تشکیل نشده نوشتمش اینجا....

سِنّي نداشتي چقدر پير مي روي! // شرم از قدِ هلالِ تو حالم گرفته است

بانو گُمان نمي كني اندازه ي تو را // تابوت سازِ خانه كمي كم گرفته است؟

لحظه به لحظه غسلِ تو را پير مي شوم // از زندگي نفس به نفس سير مي شوم

در لحظه هاي شُستنِ از زيرِ پيرهن // مثلِ غروب پيرهنت سرخ گشته است

چندين و چند جايِ تنِ تو شده كبود چندين // و چند جايِ تنت سرخ گشته است

اين زخمِ سينه بد قِلِقي مي كند هنوز // سرباز كرده و كفنت سرخ گشته است

باز شد گِره ز روسريت واي بر دلم // از زيرِ گوش تا دهنت سرخ گشته است

از بس كه آستين به دهن گريه مي كند // از بُغض صورتِ حسنت سرخ گشته است

از غُصه سر به چوبه ي تابوت مي زنم // جان مي كَنم من از تو ولي دل نمي كنم

خیلی گاهی به خودم افتخار میکنم..