ﬡᖲᗩᖇᗩ
همیشـــــه کــــه نـــه ؛ امــــا گاهـــی میـــان بـــودن و خــواستـــن فــاصلــه می افتـــد!
ﬡᖲᗩᖇᗩ
میان این جمجمه های سرد و خاموش که نگاهشان میان حیرت و هراس سرگردان است ... واین ثانیه هاییکه گذشتنشان را ابایی نیست ، خواب کن مرا !
خاتـــــღـــــــون ツ
من تا وقتی خوبم، خوبم . . . وقتی بدم، خیلی خوبم . . .