ﬡᖲᗩᖇᗩ
شهر من بهار ندارد... باغ ندارد،بهار نارنج ندارد... و آدم اگر اینجا دلش بگیرد؛ دردش را به کدام پنجره بگوید که بغضش پیش هر غریبه ای شکسته نشود؟! ...
ﬡᖲᗩᖇᗩ
تــازگـی هـــا پـنـجـــره بــرای بـعـضـــی هــــا بــــوی ســقـــوط مـی دهــــد...
ﬡᖲᗩᖇᗩ
نیامدی.. نگاهــــم ، "دست" خالــی برگشت..
ﬡᖲᗩᖇᗩ
بهار و این همه دلگیری ؟؟ کسی فصل ها را جا به جا نکرده ؟؟!
ﬡᖲᗩᖇᗩ
اسبـــاب بـــازی هایش را جمع میکـــردم ماتــــم بـــرد وقتــی دلــــم را میـــان آنهــــا دیـــدم …!
ﬡᖲᗩᖇᗩ
دلمـ...ـــ را تـــــو بردی سرمــ...ـــــ را آهنگـــــــ های غمــ...ـگین...
ﬡᖲᗩᖇᗩ
به انتظار فصل تــــــــــو تمام روزها گذشت ...
ﬡᖲᗩᖇᗩ
تــو بیـــــــا مــــــرا آغـــــــاز کـــن .......
ﬡᖲᗩᖇᗩ
حال آدم خراب پرسیدن ندارد اما ... دستانش گرفتن دارد.
ﬡᖲᗩᖇᗩ
تو هم مثل منی انگار از این دل تنگیا داری
ﬡᖲᗩᖇᗩ
دنيا پر از تباهي است ... نه به خاطر وجود آدمهاي بد بلكه به خاطر سكوت آدمهاي خوب ...