به ساعت نگاه میکنم
حدود سه نصفه شب است
چشم میبندم تا مباد که چشمانت را از یاد برده باشم
و طبق عادت کنار پنجره میروم
سوسوی چند چراغ مهربان
و سایه های کش دار شبگردان خمیده و خاکستریه گسترده بر حاشیه ها
و صدای هیجان انگیز چند سگ
و بانگ آسمانیه چند خروس
از شوق به هوا میپرم چون کودکی ام
و خوشحال که
هنوز معمای سبز رودخانه از دور برایم حل نشده است
آری از شوق به هوا میپرم
و خوب میدانم ....

دقیقا ..
لایک !

بعدش گفت خدا بیامرز خوب شد رفت و ندید که تو لباس پیامبر چه .......

عادت کرده ایم
آنقدر که یادمان رفته است شب
مثل سیاهی موهایمان ناگهان می پرد
و یک روز آنقدر صبح می شود
که برای بیدار شدن
دیر است.

جهنم و بهشت اون دنیا هم صوریه
جفتشون تو همین دنیان

اشتباه
اشتباه
اشتباه چقدر بهانه خوبی ست
وقتی که برای دلتنگی هایت هر بهانه ای بیاوری
کم آورده ای

خوش به سعادتت

بانیانشو نفرین کردم