صداش نکنی

تو روده ی ِ آزی اصن

من از طرفش قول میدم

چرا؟

من از عمق وجودم #خدایم را صدا کردم ...
نمی دانم چه میخواهی ولی.......
برای تو.......
برای #رفع #غمهایت ...
برای #قلب #زیبایت ....
برای #ارزوهایت ....
به درگاهش دعا کردم....
خدا از ارزوهایت #خبر #دارد ......
یقین دارم دعاهایم اثر دارد...

حالا اسمش هر چی باشه. دیکتاتوری. استبداد. من تره واسه حرف مردم خورد نمی کنم

کینه ای نباشید لطفن

نام خدا نبردن از آن بِه كه زير لب
بهر فريب خلق بگوئي خدا خدا

البته که دوستت دارم #احمق-جان. ولی #آزارت می دهم .
#دلیلش هم صاف و #ساده این است که #دوستت-دارم . این را #می-فهمی ؟


آدم کسانی را که به آنها بی تفاوت است آزار نمی دهد.

نادان به گمان شد

سال قحطی و جنگه

بیانیه بده اشوب کنیم

روزای آخر سال 91 هست…واسه همه ماها پر بوده از انواع حسهای مختلف،اتفاقات گوناگون…هر چی بوده داره تموم میشه و صدای اومدن بهار داره میاد…

بهار داره میاد با تموم قشنگیاش برای همه

داره میاد تا همه رو بهاری کنه

داره میاد تا حس لطیفی به همه ببخشه

داره میاد تا نگاه ها رو به سمت هم ملیح کنه

سبزه ها را گره زدم به غمت
غم ِ از صبر بیشتر شده ام
سال ِ تحویل ِ زندگیت به هیچ
سیزده های در به در شده ام

سفره ای از سکوت می چینم
خسته از انتظار و دوری ها
سالهایی که آتشم زده اند
وسط چارشنبه سوری ها

بچّه بودم... و غیر عیدی و عشق
بچّه ها از جهان چه داشته اند؟!
در ِ گوشم فرشته ها گفتند
لای قرآن «تو» را گذاشته اند!

خواستی مثل ابرها باشی
خواستم مثل رود برگردی
سیزده روز تا تو برگشتم
سیزده روز گریه ام کردی

ماه من بود و عشق دیوانه!
تا که یکدفعه آفتاب آمد
ماهی قرمزی که قلبم بود
مُرد و آرام روی آب آمد

پشت اشک و چراغ قرمزها
ایستادم! دوباره مرد شدم
سبزه ای توی جوی آب افتاد
سبز ماندم اگرچه زرد شدم

«وَانْ یَکاد»ی که خواندم و خواندی
وسط قصّه ی درازی ها!!
باختم مثل بچّه ای مغرور
توی جدّی ترین ِ بازی ها!

سبزه ها را گره زدم امّا
با کدام آرزو؟ کدام دلیل؟
مثل من ذرّه ذرّه می میرند
همه ی سال های بی تحویل!