محدّثه
در روزگاری که ابعاد همه چیز کوچک شده فقط این انتظار من است که طول و عرضش کِش آمده/ همیشه ساز مخالف میزنم من
محدّثه
مثه خوشبختی عاشق، تهِ قصه بمون پیشم*** تو فانوس منی امشب، بری تاریکتر میشم*** کجای آسمون صافه، نه این آغاز بی فرجام*** نه موندن های بی حاصل، نه رفتن های بی هنگام*** به امروز تو محتاجم، به حالی که تو میدونی*** هوا بدجوری دلگیره، نرو بی چترُ بارونی***بمونو آخر قصه، تو دنیای خیالم باش*** بمونو روز ُ شب با من، پناه ماه ُ سالم باش*** منو تو مثل هم عاشق، تو این دنیای بی دردی*** من از تو برنمیگردم، تو از من برنمیگردی*** به امروز تو محتاجم، به حالی که تو میدونی*** هوا بدجوری دلگیره، نرو بی چترُ بارونی.........
محدّثه
دیگه این فقط شب نیست که یه حس غریب داره/ شبُ روزمون بوی غربت میده
محدّثه
خفه خون واژه میگرم/ کلمات دیگه رنگشون پریده واسه من
محدّثه
عاشقانه های تو و جالباسی ایستاده کنج اتاق/ وقتی که تنها باشی
محدّثه
اینجا اتاقم/پشت میزم/در حال فسفر سوزوندن براى حلقه و نیو دى جى (-: