وقتی که باشی

با نگاه دریا

تنهایی ام در انزوا گم می شود

سایه ها

دردهای دیوار

محو آفتاب و فرومانده از آبی عشق

با چشمانت

یک سبد دلواپسی

یک خاطره ی کهنه

ویک لبخند به جامانده

می نویسم ... می نویسم

غزل واره های شیرینت را

رویای بارانی ات را

می سرایم

در کوچه های تنگ اقاقی ها

و چقدر بوته ها به جویها دلخوشند

نفس را به برگهای فروافتاده می شمارند

بازهم می خوانم

با زلال آب

به تصویر ناپیدای کودکی ها

به فلوت دستان باد

و در آرزویی

در سیر ماندن و بودن

رهایی از ناکجا و نابودن

ناسروده های که می مانند

با دل می تازند

ومن شبگرد برگهای خیس

در پهنای غم های دیر

در چمن

در آوارگی

در خلوت

تو را حک می کنم

واسه من اینجوری نبوده

هيچ وقت اين دو جمله رو نگو :
١)ازت متنفرم ٢)ديگه نميخوام ببينمت

هيچ وقت با اين دو نفر همصحبت نشو :
١)از خود متشکر ٢)وراج

هيچ وقت دل اين دو نفر رو نشکن :
١)پدر ٢)مادر

هيچ وقت اين دو تا کلمه رو نگو:
١)نميتونم ٢)بد شانسم

هيچ وقت اين دو تا کارو نکن :
١)دروغ ٢)غيبت

...هيچ وقت اين دو تا جمله رو باور نکن :
١)آرامش در اعتياد ٢)امنيت دور از خانه

هميشه اين دو تا جمله رو به خاطر بسپار:
١)آرامش با ياد خدا ٢)دعاي پدرو مادر

هميشه دوتا چيز و به ياد بيار:
١)دوستاي گذشته رو ٢)خاطرات خوبت رو

هميشه به اين دو نفر گوش کن:
١)فرد با تجربه ٢)معلم خوب

هميشه به دو تا چيز دل ببند :
١)صداقت ٢)صميميت