تـن تـو آهـنگی است

و تـن من کلمه ای است

که در آن می نـشیند

تا نـغمه ای در وجود آیـد

سروده ی که تـداوم را می تـپد

در نگاهت همه ی مهـربـانی هاست:

قـاصدی که زنـدگی را خبر می دهد.

و در سکـوتـت همه صداها

فـریـادی که بـودن را

تـجربـه می کـند.

" اعتماد " یک اعتبار است .

ثروت بزرگی است که نشان بودن است .

نباشد ؛ یعنی باد هوایی ! به چیزی نمی ارزی ...حتی به یک ارزن .حتی به یک نیم نگاه کردن ... یا سر را کمی جنباندن برای دیدن ...

وقتی نباشد ...مردن بهترین انتخاب است .

یک روز ....

اوضاع عوض شد .

آدم ها عوض شدند ...

تیپ ها ... غریب شدند .

صدای شکستن آمد ...

تیر ... چوب ... آتش ...دود .... لاستیک های شعله ور

همه چیز در هم شد .... همه چیز جا عوض کرد

باد, تغییر ...رفت لابلای موهای شان و روزهای سخت ...سر رسید .

روزهای ترس ...

دلهره های نیمه شب ...

پلیس بازی های ناشیانه .... اما ... قامتش همچنان بلند می زد .

تـمـام مـعـلوم هـا و مجـهـول هایـم را

بـه زحمـت کـنـار هـم مـی چـیـنم

فـرمـول وار ؛

مـرتـب و بـی نـقـص ...

و تــو

بـا یـک اشـاره

هـمـه چـیـز را

در هـم می ریــزی ...

در شرح حال گل
بنویسید خار را
بر هم زنید : خوب و بد روزگار را .

هر که آید گوید:
گریه کن، تسکین است
گریه آرام دل غمگین است

چند سالی است که من می گریم
در پی تسکینم

ولی ای کاش کسی می دانست
چند دریا
بین ما فاصله است
من و آرام دل غمگینم

حرف کمی نبود قرار ومدار عشق


اما چه فایده –


که نفهمیم یار را!


ای روح های ناب !


دوباره به پا کنید


قدری برای اهل زمستان


بهار را !

دلتنگم!!

بــرای کسـی کـه مدتهـاســت ....

بــی آن کـه باشــد ....

هــر لحـظــه ....

زنــدگــی اش کـــرده ام !

بــدهــکاری بــه مــن....

بــه تــمام "دوســتت دارم" هــایــی که گــفتم ,

و تــو نــشنــیده گــرفتــی ...

هـمه در دنيـا کـسي را دارنــد،بــراي خودشــان..!

"خــُسـرو" و "شيـــرين" ..."ليـلي" و "مـَجنــون" ..

"راميـن" و "ويـس" .... "پيــرمــَرد" و "پيرزَن" ..

"تــو" و "اون" ...

"مــَن" و "تــَنهـآيي" !!