ممنون دوست خوبم...شرمنده نبودم که تشکر کتم برای لطف بزرگت به من...موفق باشی

تولده؟
اخ جون
کیکش کو پس؟

آدم يك وقت هايي حس مي كند واقعا كسي نيست

نه اينكه خودش كسي نباشه ها ... نه

منظورم اينه كه واقعا كسي دوروبرت نيست

حتي وقتي مي بيني دوروبرت پره از آدم... بازم يه جاي كار مي لنگه.

چون هيچ كدوم اونا ...اوني نيست كه تو دنبالشي

خيلي هم از تنها بودن بدم نمياد .

اتفاقا تنهايي ؛ توش يه لذت هايي هم هست كه آدم فقط بايد تنها باشه تا بدونه چيه.

اما اينكه هيچوقت درك نشي و اونجوري كه واقعا هستي ديده نشي ...و مزه تلخ بدي ... اين بده .خيلي هم بده .

آدم بايد مزه خودشو بده ...هر چي كه هست ...همونو بده ...

نمي دونم چرا گويشم فرق كرده الان !؟

اما حس مي كنم تويه جاهايي گويش ها ؛ خودشون تشخيص ميدن كه بيان و يا دلت ميخواد با اونا باشي و اونا ميان.

يه وقتي ...به جايي ميرسي كه فكر مي كني نبايد مي آمدي تا آرامش ها به هم نمي ريخت ... و فكر مي كني بايد برگردي....

من ...دارم به اين فكر مي كنم

مرسی محمد جان

باید فراتر از خود بود .

فراتر از هر آن چه که در باورمان است .

باید حس هایمان را هرروز صیقل زد و هر روز درون موج دل های مان ...شنا کرد . بی عینک شنا ...بی کلاه شنا ....

و رفت ته اش ...

بی اکسیژن ...

بی لوله غواصی ...

بدون ترس و واهمه

و بی بیم و هراس .

آره واقعا چرا؟؟؟