زندگی باید کرد .......گاه با تلخی راه ........،گاه با یک گل سرخ ......"گاه با یک دل تنگ "........ گاه باید رویید در میان باران .........گاه باید خندید با غمی بی پایان ..........
تكيه بر تنهائي ، تكيه بر باورها .... بي تامل گذر از انسانها .....گذر از واژه ي عشق ..... گذر از فرصتها ..... همه را من به ديدارتو ...... يكباره رها خواهم كرد .....گمنام
در نگاهت چیزیست که نمیدانم چیست ؟ مثل آرامش بعد از یک غم ، مثل پیدا شدن یک لبخند مثل بوی نم بعد از باران ، در نگاهت چیزیست که نمیدانم چیست ؟ من به آن محتاجم !