سحـــر خاتـــون
هر بار که کودکانه دست کسي را گرفتم گم شدم، آنقدر که من در هراس گرفتن دستي هستم، ترس از گم شدن نيست
سحـــر خاتـــون
خدا را دوست دارم چون هرچه دارم از او دارم ، اگر عاشقم از اوست ، اگر صادقم صداقتم از اوست ، اگر شادم شاديم از اوست ، اگر زندگي مي کنم زندگيم از اوست
سحـــر خاتـــون
دوست دارمش ، مثل دانه اي که نور را ، مثل مزرعه اي که باد را ، مثل زورقي که موج را ، يا پرنده اي که اوج را ، دوست دارمش
سحـــر خاتـــون
هيچکس تلخيه ي لبخند مرا درک نکرد ، گريه هاي دل من پنهان است
سحـــر خاتـــون
چقدر سخته
گل آرزوهاتو تو باغ ديگري ببيني و هزار
بار خودتو بشکني و اونوقت آروم زير لب بگي
گل من
باغچهء نو مبارک
سحـــر خاتـــون
چقدر سخته
وقتي که پشتت بهشه دونه هاي اشک گونه هاتو خيس کنه
اما مجبور بشي بخندي تا نفهمه که هنوز دوسش داري
سحـــر خاتـــون
چقدر سخته تو خيالت ساعتها باهاش حرف بزني اما وقتي ديديش هيچ چيزي بجز سلام نتوني بگي
سحـــر خاتـــون
چقدر سخته
دلت بخواد سرتو باز به ديواري تکيه بدي که
يبار زير آوار غرورش همه وجودت له شده
سحـــر خاتـــون
چقدر سخته
تو چشاي کسي که تمام عشقت رو ازت دزديد وبجاش يه
زخم هميشگي رو قلبت هديه داد زول بزني و بجاي اينکه
لبريز کينه و نفرت شي حس کني که هنوز هم دوسش داري
سحـــر خاتـــون
چقدر سخته
کسي رو که دوستش داري نتوني بهش بگي که دوستش داري وچقدر
بده که کسي تورو دوست داشته باشه واينو نتونه بهت بگه
سحـــر خاتـــون
فکر ميکردم که برام يه رفيق و همدمي تو کوير آرزو باران رحمتي به گمونم آخر عاشقاي عالمي بذار راحتت کنم ، فکر ميکردم آدمي!ا
سحـــر خاتـــون
وقتي دلمو شکستي حس کردم بيشتر دوستت دارم چون حالا دلم چندين تيکه داشت که هر کدوم جداگونه دوستت داشت
سحـــر خاتـــون
از جمعه ها متنفرم!به خصوص از غروباش!خدا کنه زود بگذره امروز!
سحـــر خاتـــون
کم کم یاد خواهی گرفت تفاوت ظریف میان نگهداشتن یک دست و زنجیر کردن یک روح را اینکه عشق تکیه کردن نیست و رفاقت، اطمینان خاطر و یاد میگیری که بوسهها قرارداد نیستند و هدیهها، معنی عهد و پیمان نمیدهند. کم کم یاد میگیری که حتی نور خورشید هم میسوزاند اگر زیاد آفتاب بگیری باید باغ ِ خودت را پرورش دهی به جای اینکه منتظر کسی باشی تا برایت گل بیاورد. یاد میگیری که میتوانی تحمل کنی که محکم باشی پای هر خداحافظی یاد میگیری که خیلی میارزی...
سحـــر خاتـــون
به راستی چه حقیرند مردمانی که نه جرات دوست داشتن دارند نه اراده دوست داشتن را!!!