افسوس که کسی نیست..... افسوس که کسی نیست تاگذشته های پرملالم را از من بگیرد وآینده ای پراز شادی را به قلبم هدیه کند افسوس که کسی نیست! تا بار فراق وجدایی را از دوش من بردارد وکوله باری از محبت خویش را جایگزین آن کند افسوس که کسی نیست.... از من بخواهد ناگفته های قلبم را که عمریست خک خورده سینه ام شده است را برایش بازگو کنم ودر پاسخ عشق بی پایانش را نثار دل بیمارم کند! افسوس..... افسوس که در این روزگار کسی نیست وهروز غم را بادلم همخوانی می کنند.
می خواهد پولک های رنگی باشد یا سو سوی شمع هایی که بچه ها روشن می کنند فرقی نمی کند ستاره زمانی ستاره بود که من عاشق بودم * به آسمان بگویید دست از سرم بردارد