دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

تصاویر دنیای خیالی-بابک احمدی

اکتبر-سرگئی میخایلوویچ ایزنشتین

جامعه شناسی سینما-جرج ا هواکو

راه کن از قندهار می‌گذرد!-بصیر نصیبی

میزانسن در سینما-بیل نیکوبز

از کالیگاری تا هیتلر-زیگفرید کراکائر

ده سال سینمای آزاد ایران-بصیر نصیبی

با اجازه‌ی آقای فللینی-بصیر نصیبی

اصول نقد فیلم-آلن کازبیه،دنیس دونیتو،ویلیام هرمن

سینمای ایران-محمد تهامی‌نژاد

خوبی و دلبری و حسن , حسابی دارد
بی حساب از چه سبب اینهمه زیبا شده ای ؟

حیف و صدحیف که بااینهمه زیبایی و لطف
عشق بگذاشته اندرپی سودا شده ای

شبِ مهتاب و فلک خواب و طبیعت بیدار
باز آشوبگر خاطر شیدا شده ای

بین امواج مهت رقص کنان می بینم
لطف را بین ،که به شیرینی رویا شده ای

دیگران را اگر از ما خبری نیست چه غم
نازنینا ، تو چرا بی خبر از ما شده ای ؟

هعی

مرغ دل در قفس سینه من می نالد
بلبل ساز ترا دیده هم آواز امشب

زیر هر پرده ساز تو هزاران راز است
بیم آنست که از پرده فتد راز امشب

گرد شمع رخت ای شوخ من سوخته جان
پر چو پروانه کنم باز به پرواز امشب

گلبن نازی و در پای تو با دست نیاز
می کنم دامن مقصود پر از ناز امشب

کرد شوق چمن وصل تو ای مایه ناز
بلبل طبع مرا قافیه پرداز امشب

«شهریار» آمده با کوکبه گوهر اشک
به گدایی تو ای شاهد طناز امشب

✔ سلام برشما ... گلپری عزیز !

چون همیشه ... از لطف شما ممنوم !

وداع

من امشب تا سحر بيدار مي مانم
دلم درياي طوفانيست
نگاهم مي شكافد آسمانها را

و چشمم باز بارانیست!
*
به زير شاخه ي تنها درخت خود
لباس سبز مي پوشم
و با يادت سرودي تلخ مي خوانم
و چاي تلخ مي نوشم
*
من امشب مشت مي كوبم
به ديواري كه دلگير است
خودم هم خوب مي دانم
براي آرزو دير است!
*
من امشب داد خواهم زد
دلم لبريز فرياد است
به روي خاطرات بد
صداي زوزه ي باد است
*
برو با خود ببر ديگر
از اين جا ردّ پايت را
به آتش مي كشم امشب
تمام نامه هايت را...
*
صدايم باز مي لرزد
من امشب باز هم مستم
تو گفتي هر كجا باشي
من اما در دلت هستم
*
ولي پايان گرفت امشب
سقوط و گريه و ناله
كنار پنجره ، ديگر
نه گلداني ، نه آلاله
*

همان بهتر كه من امشب
نديدم گریه ی زارت
زدم يك بوسه بر عكست
خدا يار و نگهدارت
...
__________________
فریبا شش بلوکی - کتاب دریچه

سلام علی بابا...خوش اومدین

چقدر فاصله اینجاست بین آدمها
چقدر «عاطفه» تنهاست بین آدمها

کسی به حال شقایق دلش نمی سوزد
و او هنوز شکوفاست بین آدمها


کسی به خاطر پروانه ها نمی میرد
تب غرور چه بالاست بین آدمها

و از صدای شکستن کسی نمی شکند
چقدر سردی و غوغاست بین آدمها

میان کوچه ی دلها فقط زمستان است
هجوم ممتد سرماست بین آدمها

ز مهربانی دل ها دگر سراغی نیست
چقدر قحطی رویاست بین آدمها

و حال آیینه را هیچکس نمی پرسد
همیشه غرق مداراست بین آدمها

غریب گشتن احساس درد سنگینی ست
و زندگی چه غم افزاست بین آدمها

مگر که کلبه ی دل ها چقدر جا دارد؟
چقدر راز و معماست بین آدمها

سلام آبی دریا بدون پاسخ ماند
سکوت، گرم تماشاست بین آدمها

چه ماجرای عجیب است این تپیدن دل
و اهل عشق چه رسواست بین آدمها

تمام پنجره ها بی قرار باران اند
چقدر خشکی و صحراست بین آدمها

بهار کردن دل ها چه کار دشواری ست
و عمر «شوق» چه کوتاست بین آدمها

میان تک تک لبخند ها غم سرخ است
و غم به وسعت یلداست بین آدمها

به خاطر تو سرودم چرا که تنها تو
دلت به وسعت دریاست بین آدمها

سلام آقا ناصر. بله درست شد.

✔ ممنونم ... گلی مهربان !

اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم

سلام بر شما

اه اه ماني
سلام رها جون خوبي؟