دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

اللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم

در آسمان خیال من و تو

ماه، همیشه می درخشد...

نمی دانم چرا ولی،

شب را برای ما می پسندد...



شب است و زمان راز ونیاز

شب است و زمان مستی هرچه نیاز...

شب است و شور لمس بودن تو

شب است و گم شدن در آغوش تـــو...

شب است و...

به ناگه بلند گفتند : بیدار شو ز خواب !

روز است وهنگام کــــــــــــــــــــــــــار !



دلم در شب رویای تو جامانده است.

دگر دل و هوشی ندارم،

همه شان پیش تو خواب مانده است...



کیمیـــــــــــــــــا خ.منفرد

سنگ ، سنگ است و نباید پرتاب کرد ... !

سلام....

▬▬▬▬▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬▬▬▬▬▬

این بار من خریده‌ام ...

نقد تورا کشیده‌ام ...

ناز تو را بدیده‌ام ... ای بر رُخَت ستاره نشسته


این بار من چه دیده‌ام ...

وصل تو را بریده‌ام ...

از من و ما بگو چرا؟ ... تا کی زنم بر این در بسته؟


این بار که من خوانده‌ام ... رمز تو در ستاره‌ها

راز نهان مــــــــــــن بگو ... با مـن تمام ماجرا


رویای صادقی ... در جام عاشقی

لیـلای کاملی ... اتمام عاقلی


تا آستان کویت ... من پا نهاده بودم

دستم به حلقه در ... دل با تو داده بودم

دست و دلم که دیدی ... پایم چرا بریدی؟


نیمی زمینی‌ام ... نیم آسمانی‌ام

محتـــاج پرزدن ... مجنـــون آنی‌ام

گفتم ببینـــــمت ... گفتی که صبر صبر

ای آفتاب حُسن ... برون آی دمی ز ابر

▬▬▬▬▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬▬▬▬▬▬

▬▬▬▬▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬▬▬▬▬▬

حيلت رها کن عاشقا! ديوانه شو، ديوانه شو
وندر دل آتش درآ، پروانه شو، پروانه شو
هم خويش را بيگانه کن ، هم خانه را ويرانه کن
وآن گه بيا با عاشقان ، همخانه شو، همخانه شو
رو سينه را چون سينه ها، هفت آب شو از کينه ها
وآن گه شراب عشق را پيمانه شو، پيمانه شو
بايد که جمله جان شوي تا لايق جانان شوي
گر سوي مستان مي روي ، مستانه شو، مستانه شو
چون جان تو شد در هوا، ز افسانه شيرين ما
فاني شو و چون عاشقان ، افسانه شو، افسانه شو
قفلي بود ميل و هوا بنهاده بر دلهاي ما
مفتاح شو، مفتاح را دندانه شو، دندانه شو
گر چهره بنمايد صنم ، پر شو از او چون آينه
ور زلف بگشايد صنم ، رو شانه شو، رو شانه شو
شکرانه دادي عشق را از تحفه ها و مالها
هل مال را، خود را بده ، شکرانه شو شکرانه شو
اي شمس تبريزي بيا در جان جان داري تو جا
جان را نوا بخشا شها، جانانه شو، جانانه شو.

▬▬▬▬▬▬▬ஜ۩۞۩ஜ▬▬▬▬▬▬▬▬▬