دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

لایک

الهی
هر که را داغ محبت خود بر دل نهادی
خرمن وجودش بر باد نیستی دادی.
الهی
هر کس ترا شناخت
هر چه غیر از تو بود بینداخت.

قطرگی تا کی، خوشا دریا شدن
پر زدن از دام و در صحرا شدن

ایستایی در خور مردابهاست
جنبشی کن، در ره پویا شدن

قطره چون پیدا بود خود قطره است
می شود دریا، ز ناپیدا شدن

در دل‌ شب با خیال عشق دوست
لذتی دارد عجب، تنها شدن

صیقلی کن چشم زنگ آلوده را
تا بیابی نعمت بینا شدن

حسن ظاهر را رها کن دل‌ بیار
این بود سرمایه ی زیبا شدن

با خود آرایی کسی‌ عزت نیافت
حشمتی دارد جهان آرا شدن

عشق و رسوایی دو یار همدمند
پس چه ترسد عاشق از رسوا شدن

کار عاشق بر خدا دل‌ باختن
شغل مجنون، عاشق لیلا شدن

تا زبان را بر نبندی از دروغ
در نیابی لذت گویا شدن

با دمی هر مرده دل‌ را زنده کن
هست در تو قدرت عیسا شدن

فرصت امروز را از کف مده
جهل باشد در پی فردا شدن

نزهتی دارد به گلزار دعا
اشکباران در دل‌ شبها شدن

حاصل اشک شبانگاهی بود
در سحر چون برگ گلها و‌ا شدن

کار موسی‌ گر کنی‌، موسی‌ شوی
می توان در سینه ی‌‌ سینا شدن

صد چراغ موسوی در دست توست
جهد کن تا معجز بیضا شدن

میل تاریکی مکن‌، مهتاب باش
قطرگی تا کی؟ خوشا دریا شدن