دعایت می کنم با این نگاه خسته، گاهی مهربان باشی

به لبخندی تبسم را به لب های عزیزی هدیه فرمایی

بیابی کهکشانی را درون آسمان تیره شب ها

بخوانی نغمه ای با مهر

دعایت می کنم، در آسمان سینه ات

خورشید مهری رخ بتاباند

دعایت می کنم، روزی زلال قطره اشکی

بیاید راه چشمت را

سلامی از لبان بسته ات، جاری شود با مهر

دعایت می کنم، یک شب تو راه خانه خود گم کنی

با دل بکوبی کوبه مهمانسرای خالق خود را

دعایت می کنم، روزی بفهمی با خدا

تنها به قدر یک رگ گردن، و حتی کمتر از آن فاصله داری

و هنگامی که ابری، آسمان را با زمین پیوند خواهد داد

مپوشانی تنت را از نوازش های بارانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

گرچه دوری از خدا، اما خدایت با تو نزدیک است

دعایت می کنم، روزی دلت بی کینه باشد، بی حسد

با عشق، بدانی جای او در سینه های پاک ما پیداست

شبانگاهی، تو هم با عشق با نجوا

بخوانی خالق خود را

اذان صبحگاهی، سینه ات را پر کند از نور

ببوسی سجده گاه خالق خود را

دعایت می کنم، روزی خودت را گم کنی

پیدا شوی در او

دو دست خالیت را پرکنی از حاجت و

با او بگویی:

بی تو این معنای بودن، سخت بی معناست

دعایت می کنم، روزی

نسیمی خوشه اندیشه ات را

گرد و خاک غم بروباند

کلام گرم محبوبی

تو را عاشق کند بر نور

دعایت می کنم، وقتی به دریا می رسی

با موج های آبی دریا به رقص آیی

و از جنگل، تو درس سبزی و رویش بیاموزی

بسان قاصدک ها، با پیامی نور امیدی بتابانی

لباس مهربانی بر تن عریان مسکینی بپوشانی

به کام پرعطش، یک جرعه آبی بنوشانی

دعایت می کنم، روزی بفهمی

در میان هستی بی انتها باید تو می بودی

بیابی جای خود را در میان نقشه دنیا

برایت آرزو دارم

که یک شب، یک نفر با عشق در گوش تو

اسم رمز بگذشتن ز شب، دیدار فردا را به یاد آرد

دعایت می کنم، عاشق شوی روزی

بگیرد آن زبانت

دست و پایت گم شود

رخساره ات گلگون شود

آهسته زیر لب بگویی، آمدم

به هنگام سلام گرم محبوبت

و هنگامی که می پرسد ز تو، نام و نشانت را

ندانی کیستی

معشوق عاشق؟

عاشق معشوق؟

آری، بگویی هیچ کس

دعایت می کنم، روزی بفهمی ای مسافر، رفتنی هستی

ببندی کوله بارت را

تو را در لحظه های روشن با او

دعایت می کنم ای مهربان همراه

تو هم ای خوب من

گاهی دعایم کن

●▬۩۩ஜ▬● { أَلاَبِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ } ●▬ஜ۩۩ஜ▬●

سلام ........

همی گــــویم و گفتـه ام بار ها ……….. چه حــلاج­ها, رفتــه بــر دارهـــا

پرستش به مستی است، در کیش مهر……….. برونـنـد زیــن جـــرگه, هشیارهـــا

به شادی و آســایش و خواب و خور……….. ندارنـــــد کـاری, دل افکـــارهــــا

به جز اشـک چشم و, به جز داغ دل…………. نـــبــاشـد به دســت گرفـتارهــــا

کشــیدند, در کــوی دلــدادگان……….. …مـــیـــان دل و کـام, دیـــوارهـــــا

چه فرهادهــا, مرده در کوهـــها! ……….. چه حــلاج­ها, رفتــه بـــر دارهـــــا!

چه دارد جــهان؟ جز دل و مهریار ……….. مــگر توده ها یی و پـــنـــدارهــــا

ولـــــی رادمــــردان و وارستگان……….. نیازنـــد هرگــــــز,به مردارهـــــا

مــهین مـــهرورزان, که آزاده اند……….. بریــــزند از دامِ جــــان, تارهـــــا

به خون خود آغشــــته و رفته انـد……….. چه گلهـــای رنـگین, به جوبارهــــا

بهاران, که شـــابـاش ریـزد سپـهر……….. بـه دامان گلشـــــن, ز رگبارهــــا

کشد رخت سبزه, به هامون و دشت……….. زنــــد بارگــه, گل به گلزارهـــــا

نگــــارش دهد گلـبُن جویبـــار……….. در آئـــــینه آب, رخســارهــــــا

رود شــــاخ گـــل, در بَر نیلوفر……….. بِرقـصَد به صـد نا­ لــه, گلنارهــــا

دَرَد پــــرده غنـــچه را, بادِ بام……….. هـَزار آورد, نغــــــز گفتارهـــــــا

به آوای نای و به آهـنگ چــنگ……….. خروشــــد ز سرو و سمن, تارهـــــا

به یـــاد خَم ابــــروی گلرخان……….. بکش جام, در بــزم مـــی خوارهــــا

گــره را, ز راز جــــهان باز کن……….. که آسـان کنـــد باده, دشــوارهـــــا

جز افسوس و افسانه نبود جـهان……….. که بســتـنـد چشم خشـــایارهـــــا

به انــدوه آینـده, خود را مبــاز……….. که آینده, خوابی است چون پارهـــــا

فریب جهان را مخور, زیـنــهار! ……….. که در پای ایـــن گُل بود, خارهــــا



پیاپی بکش جام و سرگرم باش

بهل گر, بگیــــرند, بیـکارها

علامه طباطبائی (قدس سره)

درمان سرما خوردگی مزمن ، آبریزش ها و آنفلو انزا باعسل

بیماران مبتلابه سرماخوردگی مزمن ، آبریزش ها و آنفلوانزامی توانندبه وسیله عسل بهبود

کامل یابند . ایوریش، اولفیلد و کوستو گلو بوف برای درمان سرما خوردگی مزمن

؛ آبریزشها و گریپ این نسخه را تجویز کرده اند : یک قاشق غذا خوری عسل که بایک

لیوان شیر یا چای داغ یا با آبلیمو یا محلول خردل مخلوط شود. چون عسل ماده تحریک کنند

عرق است ؛ بهتر است بیمار در بستر بماند . شوان معتقد است :عسل حاوی اسید های

آلی است ، خاصیت کاهش دمای بدن را دارد . بنا براین بهتر است از محلول های گرم عسل

استفاده شود . همچنین استولت روزی دوبار عسل را روی لوزه ها می مالید تا التهاب آنها را

درمان کند . دو هفته برای از بین بردن میکروبهای محل التهاب کافی است . دو طبیب به نامهای

یو فا و گلد با عسل ( ۵۰ گرم + ۱/۲ ملیون واحد پنی سیلین ، در جای خشک و تاریک نگه

داشته شود ) التهاب مزمین لوزه را درمان کردند . ( البته همراه غرغرهای با آب ولرم که قبل

از مالیدن مرهم انجام می گیرد . ) همچنین بیمار باید روزانه ۳۰- ۲۰ میلی گرم عسل بخورد .

برای نظر سنجی...البته اگه دوست دارید خوشحال میشم

به دنبال خدا نگرد
خدا در بیابان های خالی از انسان نیست
خدا در جاده های تنهای بی انتها نیست
به دنبالش نگرد

خدا در نگاه منتظر کسی است که به دنبال خبری از توست
خدا در قلبی است که برای تو می تپد
خدا در لبخندی است که با نگاه مهربان تو جانی دوباره می گیرد

خدا آنجاست
در جمع عزیزترینهایت
خدا در دستی است که به یاری می گیری
در قلبی است که شاد می کنی
در لبخندی است که به لب می نشانی
خدا در بتکده و مسجد نیست
گشتنت زمان را هدر می دهد
خدا در عطر خوش نان است
خدا در جشن و سروری است که به پا می کنی
خدا را در کوچه پس کوچه های درویشی و دور از انسان ها جست و جو مکن
خدا آنجا نیست

او جایی است که همه شادند
و جایی است که قلب شکسته ای نمانده
در نگاه پرافتخار مادری است به فرزندش
در نگاه عاشقانه زنی است به همسرش
باید از فرصت های کوتاه زندگی جاودانگی را جست

زندگی چالشی بزرگ است
مخاطره ای عظیم
فرصت یکه و یکتای زندگی را
نباید صرف چیزهای کم بها کرد
چیزهای اندک که مرگ آن ها را از ما می گیرد
زندگی را باید صرف اموری کرد که مرگ نمی تواند آن ها را از ما بگیرد
زندگی کاروان سرایی است که شب هنگام در آن اتراق می کنیم
و سپیده دمان از آن بیرون می رویم
فقط یک چیزهایی اهمیت دارند
چیزهایی که وقت کوچ ما، از خانه بدن، با ما همراه باشند
همچون معرفت بر الله و به خود آیی

دنیا چیزی نیست که آن را واگذاریم
و با بی پروایی از آن درگذریم
دنیا چیزی است که باید آن را برداریم و با خود همراه کنیم
سالکان حقیقی می دانند که همه آن زندگی باشکوه هدیه ای از طرف خداوند است
و بهره خود را از دنیا فراموش نمی کنند
کسانی که از دنیا روی برمی گردانند
نگاهی تیره و یأس آلود دارند
آن ها دشمن زندگی و شادمانی اند

خداوند زندگی را به ما نبخشیده است تا از آن روی برگردانیم
سرانجام خداوند از من و تو خواهد پرسید:

آیا "زندگی" را "زندگی کرده ای"؟!