الينا
دل خلق را ندانم به چه مي ربايي/ تو كه روي خويشتن را به كسي نمي نمايي
الينا
در فراقت مي نويسم نامه و از دست من / خامه خون مي گريد و خط خاك بر سر مي كند
الينا
مشو سرگرم جام وصل او اي دل كه اين باده / اگر مستي دهد ،درد سر بسيارهم دارد
الينا
در شب هجران مرا پروانه وصلي فرست / ورنه از دردت جهاني را بسوزانم چو شمع
الينا
دوشينه شكستيم به يك توبه دو صد جام / امروز به يك جام دو صد توبه شكستيم
الينا
در دلم ريخته بس بر سر هم ،غم سر غم / دل مخوانيد خدا داده غم آباد مرا
الينا
الهي اقرار كردم به مفلسي و هيچ كسي ،اي يگانه كه از هر چيز مقدسي ،چه شود اگر مفلسي را در نفس آخر بفرياد رسي.
الينا
الهي تو دوختي در پوشيدم و آنچه در جام ريختي نوشيدم هيچ نيايد از آنچه ميكوشيدم.
الينا
الهي كار اگر بگفتار است بر سر همه گويندگان تاجم و اگر بكردار است چون سليمان به موري محتاجم.
الينا
الهي بر سر از خجالت گرد داريم و در دل از حسرت درد داريم و رخ از شرم گناه زرد داريم.
الينا
الهي تو منزلي و دوستان تو راه ،پس نه دل عذر خواست و نه زبان كوتاه.
الينا
قومي كه ز هر چه دون ما پاك زدند/ آتش ز غمان دل در افلاك زدند
الينا
شهري همه بنده و رهيگان داري/ عالم همه پر ز اشنايان داري
الينا
شب بود و شمع بود و من بودم و غم / شب رفت و شمع سوخت و من ماندم و غم
الينا
مستي حيرت مرا محروم كرد از ذوق وصل / يار در آغوش و من مشتاق پيغامم هنوز
بازدید
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
ديدگاه
9 
