amin
چه صدف ھا كه به درياي وجود سینه ھاشان ز گھر خالي بود ننگ نشناخته از بي ھنري شرم ناكرده از اين بي گھري سوي ھر درگھشان روي نیاز ھمه جا سینه گشايند به ناز زندگي دشمن ديرينه من چنگ انداخته در سینه من روز و شب با من دارد سر جنگ ھر نفس از صدف سینه تنگ دامن افشان گھر آورده به چنگ وان گھرھا ... ھمه كوبیده به سنگ
amin
دلم سوزد به سرگرداني ماه... كه شب تا روز پويد اين ھمه راه ..سحر خواھد درآمیزد به خورشید.. نداند چون كند با بخت كوتاه..
amin
درون سینه آھي سر دارم... رخي پژمرده رنگي زرد دارم ..ندانم عاشقم مستم چه ھستم ؟ ...ھمي دانم دلي پر درد دارم
amin
انگشتهای مهربانش جوهری بود
سلام ...
15 سال و 1 ماه و 7 روز و 20 ساعت و 21 دقيقه قبل