كتي جون./شيطون بلاي دنبالر/

شھریست در خموشی و دیوارهای شھر
گشتند تکیه گاه من هرزه گرد مست
با خویشتن به زمزم هام این حدیث را :
یا هست آنچه نیست و یا نیست آنچه هست
داغم به لب ز بوسه یک شب که شامگاه
زخمی نھاد بر دلم و آشنا شدیم
با یک نگاه عھد ببستیم و او مرا
نشناخت کیستم ! سپس از هم جدا شدیم
شھریست در خموشی پرهای یک کلاغ
بر پشت بام کلب هی متروک ریخته
یخ بسته است ، گربه سر ناودان کج
مردی به راه مرده و مردی گریخته

ابلیس خدای بی سر و پاییست
انگشت نما شده به ناپاکی
تن شسته در آب چشمه خورشید
تف کرده بروی آدم خاکی
خندیده به بارگاه شیطانی
دندان طمع ز آسمان کنده
بنده ی غرور خویشتن گشته
زانو نزده به پای هر بنده
در بند کشیده ناخدایان را
خود نیز در انزوای خود زنجیر
از دوزخ و از بھشت آواره
در برزخ خویش مانده بی تدبیر
مطرود ، شما سیه کیشانید
کز بیم نیازمند یزدانید
لیکن چون به خویشتن پناه آرید
دانید که بندگان شیطانید

شلام

سلام