شاید برایتان این مفهوم آشنا باشد که عشق می میرد. سوال من اینه چرا؟

وقتی اولین بار می بینیش چنان بدل می شینه که انگار تمام دنیا ست بهشت برین که میگن همین عشق هست و لی بعد از گذشت زمان بعد مدتی که عاشقانه می پرستیدت یک باره و حتی یک بار دیگه هم بهت نمی گه دوست دارم چون دیگه دوست نداره اینم بگم این به این معنی نیست که ازت بدش میاد این به ایم معنی که هیچ احساسی رو بهت نداره و فقط تو رو در منجلابی از احساس ها راها می کنه و می ره چون دوسش داری براش تلاش می کنی دوباره میاریش زیر بال و پرت از خرج کردن براش لذت می بری از این که دوباره پیشته به خودت و عشقت می بالی و لی وقتی که می بینی اگه تو کاری نکونی اون هم کاری نمی کنه دوباره سرد می شی نه به این معنی نیست که عشقت کم می شه به این معنی که از خودت متنفری و برای اینکه از اون هم متنفر نشی پاروی دلت می زاری تا دوباره بهت بگن شما پسرا ما هارو بازی می دید یدون اینکه بدونن خودش ما ها را بازی دادن .

آهای خانم های محترم تا مطمن نیستید خواهش می کنم به کسی عشق نورزید ولی اگر این کار رو کردید دیگه ازش دل نکنید چون این کار بدتر از اولی حتی اگه اون طرف بدترین پسر روی زمین باشه .

وقتی جز رفتن

واسم راهی نمونده


این سر گذشتم بود رفتم چون جز رفتن راهی نبود نا امید از رسیدن به عشقم هدفم دختر بازی نبود وقتی خواستمش تمام با تمام خصوصیاتش خواستم

وقتی جز من کسی در دست داشت وقتی طرفم از من سر بود وقتی از لحاظ اقتصادی سر بود معلومه که بین اون و من اون رو اتخاب می کنه

ای خدا کاش شغلی درامدی خوبی داشتم تا حرفی برای گفتن داشتم

داستان عشق من حوس نبود یا بازی یا که بهش بگن بچگی

نه

...سال دوست داشتن کسی شوخی نبود

ازش گذشتم نفرینش نکردم بلکه با چشم های خیسی که نخوابیده بود براش دعا کردم ، دعا

برایم سخت بود گرفتن تصمیمی که هر کس قادر به گرفتنش نیست .

اگه کسی دیگه ای بود کسی دیگری بود میگذشت

کاش بعضی های منم یه بارم با من میومد اما.....

میدونم

آره

معلم گفت: بنويس سياه و پسرك ننوشت معلم گفت: هر چه مي داني بنويس و پسرك گچ را در دست فشرد

معلم گفت: املائ آن را نمي داني؟ و معلم عصباني بود سياه آسان بود و پسرك چشمانش را به سطل قرمز رنگ كلاس دوخته بود.

معلم سر او داد كشيدو پسرك نگاهش را به دهان قرمز رنگ معلم دوخت و باز جوابي نداد.معلم به تخته كوبيدو پسرك نگاه خود را به سمت انگشتان مشت شده معلم چرخاند و سكوت كرد

معلم بار ديگر فرياد زد: بنويس

گفتم هر چه مي داني بنويس

و پسرك شروع به نوشتن كرد ( كلاغها سياهند ، پيراهن مادرم هميشه سياه است، جلد دفترچه خاطراتم سياه رنگ است. كيف پدر سياه بود، قاب عكس پدر يك نوار سياه دارد. مادرم هميشه مي گويد :پدرت وقتي مرد موهايش هنوز سياه بودچشمهاي من سياه است و شب سياهتر. يكي از ناخن هاي مادر بزرگ سياه شده است. قفل در خانه مان سياه است.) بعد اندكي ايستاد رو به تخته سياه و پشت به كلاس

و سكوت آنقدر سياه بود كه پسرك دوباره گچ را به دست گرفت و نوشت تخته مدرسه هم سياه است و خود نويس من با جوهر سياه مي نويسد. گچ را كنار تخته سياه گذاشت و بر گشت معلم هنوز سرگرم خواندن كلمات بود و پسرك نگاه خود را به بند كفشهاي سياه رنگ خود دوخته بود معلم گفت بنشين

پسرك به سمت نيمكت خود رفت و آرام نشست

معلم كلمات درس جديد را روي تخته مي نوشت و تمام شاگردان با مداد سياه در دفتر چه مشقشان رو نويسي مي كردند

اما پسرك مداد قرمزي برداشت و از آن روزمشقهايش را با مداد قرمز نوشت

معلم ديگر هيچگاه او را به نوشتن كلمه سياه مجبور نكرد و هرگز از مشق نوشتنش با مداد قرمز ايراد نگرفت.

و پسرك مي دانست كه :

قلب معلم هرگز سياه نيست

آره دارم از گشنگی میمیرم تمامه هله هوله هامو هم خوردم

بابا این شهر چیه من دیگه خسته شدم منو ببرین به ده جیغ جیغ جیغ جیــــــــــــغ

درسته اما ای کاش اخی باشه نه چیزه دیگه

اما خاک گل شد و عطر تو در تمام خانه پیچید...