زن که باشی ترس های کوچکی داری !

از کوچه های بلند ، از غروب های خلوت و از خیابان های بدون عابر می ترسی !

از صدای موتورسیکلت ها و دوچرخه هایی که بی هدف در کوچه پس کوچه ها می چرخند ، می ترسی !…

از بوق ماشین هایی که ظهرهای گرم تابستان جلوی پاهایت ترمز می کنند و... تو

فقط چهره ی آدم هایی را می بینی که در چشم هایشان حس نوع دوستی موج می زند….!

زن که باشی ترس های کوچکی داری ،

به بزرگی همه بی عدالتی هایی که به جرم زنانگی محکومت می کنند…

و همیشه این تویی که مقصری...

راحت بخوابید ...
ای کاش میشد خواب راحتی داشت این روزها
سپاس
...

بهترینم خوبی؟؟؟
روزگارت شیرین و دماغت چاق است؟؟؟
خبری نیست زتو!
نکند خاطرت از شکوه من خسته شود!
دل من می خواهد که بدانی بی تو دلم اندازه دنیا تنگ است....
یادت ای دوست بخیر
می سپارم همه زندگیت را به خدا
که چو آیینه زلال
همچو دریا آرام
مثل یک کوه پر از شوکت بودن باشی.....

برای خودم ، به تلخی قهوه ی ترک

بانو !

سلام

با توام بانو

بانوی سالهای قبل

و دخترک پژمرده امروز ها

کارد به استخوانم رسیده

احساس یک تنهایی کشدار............

بهت یک شوک ناگهانی ، مرا برده به سالهای دوری که هدر داده ام ،‏به زندگی گاز زده ای که دورش انداخته ام

از خودم شرمنده ام بانو

از تو شرمنده ام

می دانی تو را قربانی کردم برای روز نحسی که عید نبود

من تو را و تو مرا از بین بردیم

بانو

هر چه فکر می کنم یادم نمی آید روزی باهم خوش بوده باشیم

هر چه بود تلخی پایان ناپذیری بود که تبدیل شده به زهر مار

من

خسته ام بانو

شب بیداریهای مداومی که می چسبد به گریه های نا تمام

و احساسی که چنبره زده در وجودم و وجودت

خسته ام بانو

حق من این نبود

خودت می دانی

شقیقه ام تیر می کشد

گلوله های سربی به کارم نمی آید باید

برایم زهر بیاورید

خسته ام بانو

خسته ام

خسته ام

باید بخوابم

اصرار نکن گیج خوابم

این پلک ها دیگر نای ایستادن ندارند

برای یک همیشه طولانی خدانگهدار....