بهاره
همه بشرند اما فقط بعضی ها انسان اند
بهاره
تنهایى آدما به عمق یک دریاست، اما براى پر کردنش یه قطره محبت کا[!]ت!
بهاره
همه میگن دنیاارزش نداره مگه میشه دنیایی که من توش باشم ارزش نداشته باشه!
بهاره
زندگی بوم سفیدیست من وتو نقاشان این صفحه ایم ٬ زندگی را میتوان زیبا نگاشت زندگی را میتوان رنگی کشید: اندکی رنگ محبت ٬ بیشتر رنگ عشق ٬ سایه روشن هایی هم رنگ صفا!
بهاره
زندگی دفتری از خاطره هاست یك نفر در دل شب یك نفر در دل خاك یك نفر همدم خوشبختی هاست یك نفر همسفر سختی هاست چشم تا باز كنیم عمرمان می گذرد ما همه همسفریم....
بهاره
میگن هر کسی یه گمشده ای داره و زمانیکه اون گمشدش رو پیدا کنه میتونه به آرامش برسه. اما مگه میشه تو این دنیای به این بزرگی هر کسی بتونه گمشدشو پیدا کنه. آخه چه جوری امکانش هست اگر کسی اشتباها گمشدی یکی دیگه رو صاحب بشه تکلیف چی؟ اگه کسی گمشدی خودش رو پیدا کنه اما دست تقدیر نذاره بهم برسن اون وقت چی؟ اگه کسی هیچ وقت گمشدی واقعی خودش رو پیدا نکنه چی میشه؟ یا اگه کسی گمشده خودش رو پیدا کنه اما اون گمشده؟...
بهاره
آیینه به من می خندد او هم یخ زدگی احساسم را به سخره گرفته در این شب تار خورشید را نمی خواهم به شعله شمعی قانع ام فریاد نمی خواهم در این سکوت... به قطره اشکی قانع ام عشق نمی خواهم گرمای محبتی را بس است خنده نمی خواهم شنیدن تپش های قلبم هم غنیمت است گریه نمی خواهم جز ذره ای آرامش آرامشی که مدتهاست روی از من گرفته و با من غریبه شده .
بهاره
قلب کفشم در پاشنه اش لرزید،بس که خالی های سنگ فرشِ خیابان خیالت او را شوک داد.وسایه ات درپیاده روی توهم درگیر بود با گودالی از باران تردید دیروز! گفتی : دمپایی های راحتی همین نزدیکیست! کفش هایت را رها کن! سیبِ حرفهایت را خوردم! و دیدم کفشهایم را که شتابان از مزرعۀ قلبم می گذرند رفت در کُما قلبم بدون حتی همان دمپایی های راحتی!!!
بهاره
چه کسی می گوید گرانی شده است؟ دوره ی ارزانیست. دل ربودن ارزان دل شکستن ارزان.دوستی ارزان دشمنیها ارزان چه شرافت ارزان. تن عریان ارزان.آبرو قیمت یک تکه نان و دروغ از همه چیز ارزانتر قیمت عشق چه قدر کم شده است!کمتر از آب روان! و چه تخفیف بزرگی خورده است قیمت هر انسان...
بهاره
در اوج تنهاییم آنجا که غمی نهان فرمانروایی می کند در جایی فراسوی بایدها و نبایدها خودم را در دیگران گم کرده ام در بودن ها و نبودن ها و خواستن هایم چاره جویی می کنم که ناگه به فریاد سکوت بر می خیزم سکوت نجوا نمی کند سکوت بلوا می کند خودم را در درونش می یابم ولی هر چه از چهار راه آرزو می گذرم به نقطه چینی ازنقطه چین ره می یابم فریادش چون به اوج می رسم به قعرم می کشاند در آنجا سکوتم را فریاد سکوت می شکند...
بهاره
با سکوت خیلی از مشکلها خودبه خود حل میشه وقتی میخوای کسی ندونه که عاشقی وقتی بخوای هیچکس نفهمه دلگیری وقتی نخوای کسی بدونه ازش بدت میاد و حتی وقتی که داری تو تنهایی پرپر میزنی سکوت چقدر میتونه به آدم کمک کنه وقتی به وقتش ازش استفاده کنیم اما خیلی وقتها نباید سکوت کرد و ما سکوت میکنیم مثل وقتی که آخرین فرصت رو برای گفتن دوست دارم از دست میدیم
بهاره
خاطره ی شادیهای دیروز تلخ ترین غمی است که امروز دارم
بهاره
در بازیِ زندگی، اگر عوض نشویم ، ......... تعویض می شویم!
این ارسال را بازنشر کرده است.
·
موبایل ·
ابزارک ·
کلید اشتراک ·
میانبر ·
راهنما ·
شرایط خدمات ·
حریم خصوصی ·
API ·
نقشه سایت ·
تبلیغات ·
تماس
5 ديدگاه
2 
من چي ام
14 سال و 11 ماه و 26 روز و 1 ساعت و 32 دقيقه قبلتو پروانه ای!
14 سال و 11 ماه و 26 روز و 1 ساعت و 31 دقيقه قبلمرسي شمع من
14 سال و 11 ماه و 26 روز و 33 دقيقه قبل
... عشق کامی و بهار روز به روز شدیدتر میشود و این داستان ادامه دارد....
14 سال و 11 ماه و 24 روز و 23 ساعت و 28 دقيقه قبل
و اينم قسمتي از داستان
14 سال و 11 ماه و 24 روز و 17 ساعت و 12 دقيقه قبل