اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

.این بازی ها واقعی نیست

ما تنها از ترس مرگ

دور هم جمع شده ایم

...بر طبل ها میکوبیم

و جدی جدی

دروغهایمان را باور کرده ایم

هه

ما قرن هاست که

مرگ زده!!! شده ایم...
از کتاب سمفونی بادها جلد2 : فرامرز فرحمهر

دختر گل فروش..

همين روزهاست كه از پا بيافتم!

عمر من

به بلندي موهاي تو

قد نمي دهد..

قصرهایمان

همه بادی بود

رویای آبی ام را

خزر خزرمی گریم

میان تنگ بلور

دکتر وعکس واینارودادم....همه چیز عالی بود....

مردی

بدون سر

به شانه ی جلاد

هنوزمی گرید...