اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

هربار دیدمت

بچه گنجشکی

از دلم زمین افتاد

حالا

آشیانه ی خالی

برای دست های تو پر می زند

تابستون داره تموم میشه

فکر می کنم

دنیا

برای اتفاق های عاشقانه کوچک است

«من چگونه آمده ام؟»

مادرم خیال می کرد می داند

اما جواب نداد!

در دلم ته مانده های زندگی جان داده است
بی خود از خویشم به دنبال مسیحا می روم

گر در این خلوت بمیرم هیچ کس آگاه نیست