اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

نام تو را بر موج دریـــــــــــا
دریــــــــــــــــــــا
می نویـــــــــســـــم !

من ...
آخرین نگاهت را

غمی شرور و دلی مضطرب، چگونه عقابی

کنار فاخته یی آشیانه داشته باشد؟

بیهوده پایبندِ شهرِ شلوغم من

و شعله های غرورم را

با لاله های پارکِ جنگلی شمالی ست..

اين گريه نيست اين سهمم از درده .سهم من از بغض نگاه تو

دلم نذر مي كند كه اگر خبر آمدنت آمد

خانه را آب و جارو كنم

دستي به سر و رويم بكشم

گل هاي گلدان را آب بدهم و

بنشينم چشم انتطار

عشق

از روي روزهاي اين تقويم پريد

با پريدنت

پرنده كوچك