اکنون که مرگ ساعت خود را کوک می کند

و نام تو را می پرسد

بیا در گوش ات بگویم

همین زندگی نیز زیبا بود .

شانـــه هایـــت گــــرم

چشـــمـــانـــم خـــیــس ؛

یک روزایی دلم خوش نیست

همون روزایی که میخندم...

این روزها نبودنم

چیزی از زندگی نخواهد کاست...

چه آرامند شب‌بوها

چه نا آرام روح من...

از معصومیت کودکانه ی خودم خجالت میکشم...

امشب را در کنار ثانیه ها

آمین گوی آرزوهایت می شوم

گاهی آدم حاضر است هر چه دارد بدهد

تا فقط چند ساعت بی خبر و رها

از قید چیزهایی که آزارش می دهد

در سکوتی محض آرامش بگیرد...